|
Si quis autem contra praedicta obiicere velit, quod bonum non potest
esse subiectum mali, et quod unum oppositorum non sit subiectum
alterius, nec unquam in aliis oppositis invenitur quod sint simul,
considerare debet, quod alia opposita sunt alicuius generis
determinati, bonum autem et malum communia. Nam omne ens, inquantum
huiusmodi, bonum est; omnis autem privatio, inquantum talis, est
mala. Unde sicut subiectum privationis oportet esse ens, ita et
bonum; non autem subiectum privationis oportet esse album, aut dulce,
aut videns, quia haec non dicuntur de ente inquantum huiusmodi; et
ideo nigrum non est in albo, nec caecitas in vidente; sed malum est in
bono, sicut et caecitas est in subiecto visus; sed quod subiectum
visus non dicatur videns, hoc est quia videns non est commune omni
enti.
|
|
