|
Et post pauca: diuus pater Dauid dicit Deo: dominus firmamentum
meum. Est enim Deus causa omnium. Propria potentia de non esse
producit omnia, non tamen extra se, quasi quod ipse existat extra sua
opera; sed creando creat infra se, tamquam ipse immensus sine loco et
tempore existens locus est eorum que facit, continens omnia, a nullo
ipse comprehensus. Equidem rationalis creature ipse Deus
firmamentum, ne creatura per proprium motum uarias sibi generet ideas
et alienata a prototipo, id est primo exemplari, in errorem prolapsa
per mutabiles et uarias sibi et contrarias adinuentiones inquirendo
extendatur, et a summo et incommutabili bono tamquam a firmamento
proprio sit peregrina extra patriam beate deitatis. A quo firmamento
patrie Diabolus amotus, per uarias et contrarias adinuentiones errorum
dilaceratus in se, sua mente prauus ipse et tortuosus serpens,
uariabilis et instabilis factus est semper. A communione beate
diuinitatis et a consortio Angelorum et ab amenitate quietis corporee,
in Orientali scilicet Paradiso plantata et ordinata, primum propter
suam inuidiam abstraxit et eiecit hominem, ipsum demergens in uarios
errores mentis et supponens passibilitatibus infinitis. Deus autem
philanthropos, id est amicabilis uel amator nature humane, ut iterum
hominem ad se reduceret ipsum in sua hypostasi assumens deificando Deum
fecit, et de nouo nouam conseuit plantando Paradisum, sanctam
uidelicet Ecclesiam Catholicam. Se primo per suum diuum Euangelium
in ipsa in lignum uite plantauit, apostolos autem et prophetas per
proprias eorundem Scripturas uelut fructuosas arbores inseruit; patres
uero sanctos dicti Concilii in Seraphim flammeum constituit et in
expositores scilicet sanctarum Scripturarum ad custodiendam uiam ligni
uite, orthodoxe uidelicet fidei distincte, inconfuse, thearchice
Trinitatis unius essentie et diuinitatis. De qua Paradiso Ecclesie
uanus et instabilis Diabolus, ut olim a prima Paradiso sensibili
eiecit et deiecit hominem, nunc et cotidie per Arrianos suos prauos
ministros, fantasticos et falsos predicatores propter litteram false
rationis, incautos et simplices eicere et deicere non cessat, nunc
blasphemando in spiritum sanctum homousion Deo filio, aliquando
blasphemando in Deum filium homousion patri. Nuper autem exorsus est
silogizando opponere fidei, et uelando errorem uoce hac sacra contendit
probare et dicere per Arrianos sophisticos: spiritus sanctus aut est
genitus aut non; si autem genitus est, aut a patre aut a filio aut ab
utroque; si uero non est genitus sed spiritus tantum simpliciter est et
dicitur - ut aiunt falsi testes heretici -, dementiuntur patres suos
propter quod spiritum sanctum homousion filio dixerunt, etsi non
genitum sed spiritum spiratum terminantes sicut et filium homousion
patri confirmauerunt Niceni; decepti et deceptores: homousion, (id
est) coessentialis, patri et filio non est. Est ergo spiritus
administratorius, minister patris et filii, in nullo differens a
spiritibus administratoriis, quoniam sola generatio que est energia,
id est opus, nature facit homousion et multiplicat indiuiduas, id est
personas, et in homophiesi, id est connaturalibus, generationis
tantum et non alius habetur modus. Ergo si spiritus est Deus
coessentialis filio, esse debet et predicari genitus; quod si non est
genitus, non est Deus ergo natura sophista Diabolus per sophistas
suos quam male sophisticatur, uolens inducere composite et solubilis
nature humane seriem generationis per modum inconuenientem in naturam
simplicem, superessentialem, increatam, incompositam,
indiuisibilem, impartibilem et intelligibilem, spiritualem et
incorporalem, existentem super omnem rationem et intellectum creatum,
quam intellectus angelicus scrutando non inquirit, sed ex sola uisione
uidet et uidendo amat et amando trina mirifica uoce diuina, mentali,
assidua et continua ex motu gaudii summe admirationis laudando dicit:
sanctus, sanctus, sanctus; et ex immensitate superessentialis glorie
cooperit se propter inapprehensibilitatem eius, a qua mouetur tamquam a
loco suo et per ipsam directus ad ministeria peragenda transit
momentaneo et mentali cursu, et in ipsam tamquam in suum terminum
finitur semper infra ipsam, et ea numquam priuatur deiformis, beatus.
Quibus respondendum non est, secundum apostoli preceptum: hereticum
autem hominem post primam et secundam correptionem deuita, quoniam
subuersus est Tartaro infernali. Destino attamen ad tuam elucidandam
Theophrona, id est Deosapientem, districtam fraternitatem, et ad
roborandam Ecclesiam scribo prout mente teneo, in persecutione
eorundem Arrianorum positus, et fidelibus calamo scribendi trado
ueritatem quam ipse spiritus sanctus, in quem blasphemant Arriani,
per predictos sanctos patres diui Concilii Niceni diffiniens sub
anathemate Ecclesie Dei Christi, cui idem spiritus est homousion,
id est coessentialis, diuinitus tradidit.
|
|
