|
Et post pauca: quoniam quidem fons et lumen dicitur Deus pater: me
enim, ait ipse, dereliquerunt fontem aque uiue. Et iterum in
prophetia et in Baruch: quid est, Israel, quia in terra inimicorum
es? Dereliquisti enim fontem sapientie. Diuinus scriptor apostolus
Iohannes ait: Deus noster lux est et tenebre in eo non sunt ulle, et
hoc de patre. Filius quoad patrem tamquam ad proprium fontem dicitur
fluuius: equidem fluuius Dei repletus est aquis. In eo enim quod
pater fons, filius dicitur fluuius; in eo quod pater lux, ipse filius
splendor, dicente Paulo: qui cum sit splendor glorie, id est lucis
eterne, et caracter substantie eius. Et tali dicto modo, patre
uidelicet existente luce et filio permanente splendore, hiis similia
non piget me dicere de filio et de spiritu eius. Est equidem filius
apud patrem fons et lux, cuius fontis et lucis spiritus sanctus est
uerus fluuius et splendor glorie eterne, in quo splendore spiritu nos
illuminamur. Ait enim (Psalmista) ad patrem: quoniam apud te est
fons uite, id est filius fons spiritus sancti pie uiuificantis nos.
Et diuus apostolus ait: ut detur nobis spiritus sapientie et
reuelationis in cognitione scientie eius illuminatos habere oculos
cordis, hoc est ut detur nobis spiritus sapientie, spiritus scilicet
Christi. Enimuero nobis illuminatis a spiritu sancto, Christus lux
et fons ipsius spiritus in ipso nos illuminat, ut ait Euangelista:
erat lux uera que illuminat omnem hominem uenientem in hunc mundum.
Iterum cum pater sit fons et filius eius fluuius, dicimur nos bibere
fontis et fluuii aquam uiuam, sanctum scilicet uiuificantem spiritum.
Scriptum est enim: nos omnes uno spiritu potati sumus; spiritum autem
nos bibentes, Christum per omnia bibimus. Iterum scriptum est:
bibebant enim de spirituali consequente eos petra; petra autem erat
Christus. Iterum cum Christus sit uerus filius, eius nos spiritum
homousion recipientes, efficimur diui et deificati filii. Non enim,
ait diuus Paulus, recepistis spiritum seruitutis iterum in timore, id
est non ministrum filii ut delirant Arriomanite, sed accepistis
spiritum adoptionis, id est naturalem spiritum de natura naturalis
filii eterni Dei patris: in quo deificati, filii adoptiui patris et
coheredes Christi, hic Christiformes, in patria uero deiformes facti
estis. Et diuus Euangelista Iohannes ait: quotquot receperunt eum,
dedit eis potestatem filios Dei fieri et cetera. Receperunt electi
Christum non per aliquod creatum, angelicum uel humanum, sed proprie
et maxime per ipsius spiritum, scilicet increatum homousion eidem; in
quo spiritu tamquam in propria sua imagine caracterizat recipientes se
et affigurando conformat sibi, subtracta ab eis imagine Ade primi
parentis. Et diuus Paulus ait de Deo patre: quos presciuit et ante
predeterminauit conformes fieri imagini filii sui, id est insigniri
imagine filii et ei configurari, spiritui scilicet sancto. Apostolus
enim ut a patre filium recepit ueram imaginem eius, ita et a filio
spiritum recipiens sanctum, in hoc loco ipsum spiritum imaginem filii
nuncupauit, quam imaginem ipse filius archigos, id est auctor,
imaginis (impressit). Euacuata enim imagine Ade passibilis et
mortalis per passionem Deibibitiue et deifusiue crucis, triumphator a
sepultura tamquam ab utero noue matris surgens, quem uterus deifusiuus
mortalis matris uirginis edidit, in medio stans discipulorum immortalis
iam homo Deus in faciem eorundem insufflauit et dixit: accipite
spiritum sanctum. Ac si dicat: amota a me omni imagine primi
passibilis parentis et abholita per tropheum crucis, ego iam immortalis
uos patri meo in filios, mihi in coheredes, ad immortalem patriam meo
proprio spiritu tamquam mea propria et naturali imagine caracterizando
et affigurando mihi perpetro et adopto. Igitur accipite ipsam imaginem
meam spiritum sanctum, ut amodo me coimaginatum in mea imagine eius
auctorem productiuum toti mundo representetis.
|
|
