|
Sed dicit hereticus: erat tempus quando non erat pater. Det in
momento aliquo solem sine splendore, solem et splendorem sine calore;
uel diuidat unum ab alio. Sed hoc facere non potest, negare non
ualet; ergo non det aliquando patrem sine filio, nec filium sine
spiritu sancto. Si autem erat quando non erat pater, erat quando non
erat filius; si uero erat quando non erat filius, erat quando non erat
spiritus sanctus. Si autem erat unus a principio, erant et tres. Si
uero unum ponis deorsum, o heretice, audeo dicere, neque duos ponas
sursum. Sed pater erat semper, sine principio manens pater: non enim
ab aliquo existit. Filius uero est filius, non sine principio, est
enim a patre; si autem principium queris temporum, et ipse sine
principio est temporis: equidem enim factor est temporum et non sub
temporibus. Spiritus autem sanctus non spiritus est profluens:
siquidem a patre non filialiter nec nascibiliter, sed procedentaliter.
Et neque patri aliquando defuit filius, neque filio defuit spiritus.
|
|
