|
Idem dogma faciens de deitate et eius difficultate quomodo intelligitur
deitas, dicit: incommutabilem esse naturam diuinam confitemur, et
differentiam que est secundum causam et causatum non negamus; in quo
solummodo discernimus numero unius recipientes unum quidem causam,
alium autem ueraciter existentem ex causa. Item aliam differentiam
intelligimus, unum nempe propinquum ex primo, alium autem ex propinquo
et ex primo; tamquam et unigenitum procul dubio in filio manere, et
alium ex patre esse, hoc est spiritum, mediante filio tenere: ipsum
unigenitum seruamus et spiritum naturalis coniunctionis ad patrem
indubitanter et non temptatiue tenemus. Causam autem et causatum
dicentes, non naturam propter hec nomina significamus; neque enim hec
nomina loco essentie uel nature (ratione) damus, sed qualiter se
habent differentiam demonstramus. Dicentes enim unum causatum, alium
autem sine causa, non naturam conamur dicere sed proprium inter alium,
ut filium non ingenitum esse, neque patrem per generationem aliquam
demonstramus ab aliquo.
|
|
