Caput 47

Item in eodem: quoniam secundum naturam filius est Deus, non creatura, probatur. Hoc in actibus apostolorum ait beatus Lucas: transeuntes autem Frigiam et Galatie regionem inhibuit eis spiritus sanctus loqui uerbum in Asia; cumque uenissent Misiam, captabant ire Bithiniam, et non permisit eos spiritus (Ihesu). Qui patris est, et filii spiritus est; quomodo filius secundum naturam non erit Deus, qui secundum naturam que sunt Dei patris propria et specialia essentialiter habet in se? Quoniam quidem ut non dicitur filius habere spiritum aliquem angelicum propter quod Angelus, etsi est spiritus et superintelligibilis nature, non tamen dicitur spiritus sanctus secundum naturam; ita et spiritus creatus, angelicus uel humanus, numquam dicitur spiritus Dei patris et spiritus Christi. Ergo sicut filius non connumeratur cum creaturis propter quod participationem naturalem non habet cum eis, sed potius dicitur et est filius Dei patris homousios eidem, et in omni proprio ordine diuino necnon et operatione diuina patri connumeratur, cum quo in una latrie, id est cultus diuini, adoratione adoratur; ita et spiritus Ihesu, qui est et Dei patris, non est Angelus, id est aliquis spiritus angelicus uel humanus. Propter quod cum nominatur propria appellatione dicitur spiritus sanctus, spiritus Ihesu, et spiritus Dei patris et spiritus ueritatis, id est spiritus Christi; et ideo creatis spiritibus non connumeratur sed potius patri et filio in omni dignitate connumeratur et conglorificatur, uerus Deus ipse. Quomodo ergo Ihesus, filius paterne essentie, erit creatura, cui per omnia que patris sunt ex paterna natura proprie, usiodos, id est essentialiter, et Theothen, id est diuinitus, appropriantur sicut Deo patri?