|
Haec dicit dominus: quis est hic et cetera. Hic incipit removere
impedimenta liberationis: et primo removet impedimenta; secundo
apponit remedia, cap. 53: quis credidit auditui et cetera. Circa
primum removet tria impedimenta. Primo defectum divinorum
beneficiorum; secundo abjectionem personarum, cap. 51: audite me
qui sequimini etc.; tertio inopiam rerum, cap. 52: consurge,
consurge et cetera. Circa primum tria. Primo excludit impedimentum;
secundo ponit seipsum in exemplum: dominus dedit mihi etc.; tertio
concludit salubre consilium, quis ex vobis timens et cetera. Circa
primum duo. Primo excludit defectum divinorum beneficiorum ex parte
divinae voluntatis, secundo ex parte divinae potestatis: numquid
abbreviata et cetera. Circa primum tria. Primo excludit divinae
voluntatis defectum, quasi non vellet ex seipso Deus benefacere:
excludens duplicem modum alienationis; scilicet modum alienandi
uxorem, qui erat per libellum repudii, sicut dicitur Deut. 24:
quod quidem eis permissum est ad duritiam cordis ipsorum, Matth.
19: quis est hic et cetera. Sed contra. Jer. 3: pro eo quod
moechata esset et cetera. Et dicendum, quod dominus, quantum est in
se non repudiavit eos; sed ipsi per peccata sua Deum dimiserunt.
Excludit etiam modum alienandi possessionem: aut quis est creditor
etc., quasi: vos qui estis mea hereditas. Supra 19: ei
vendiderim, non habens aliud quid solvam, unde patet quod ex quo non
alienavi vos a meo dominio, quod paratus sum benefacere quantum ex me
est. Secundo ostendit humanae voluntatis peccatum: ecce enim in
iniquitatibus, Rom. 7: ego enim homo carnalis sum, venumdatus sub
peccato. Tertio ponit argumentum: quia veni, per inspirationem;
vocavi, per prophetas. Prov. 1: vocavi, et renuistis. Numquid
abbreviata? Hic excludit defectum ex parte divinae potestatis,
excludens primo potestatis defectum, abbreviata, ut etiam longinquos
non subjicere mihi possim: parvula, contra potestates. Infra 59:
ecce non est abbreviata manus domini. Secundo ponit divinae potentiae
signum, ecce. Primo in aquis: in increpatione, idest jussione,
faciam, si volo, sicut feci in exitu Israel de Aegypto: Exod.
14, ponam flumina, sicut Arnon, Numer. 21, et Jordanem,
Josue 4: computrescent, sicut Exod. 7, quando aquae versae sunt
in sanguinem. Psalm. 105: increpuit mare rubrum et exsiccatum
est. Secundo ostendit signa potentiae suae in caelis: induam caelos,
aereos, tenebris; sicut in Aegypto, Exod. 10. Psal. 146:
qui operit caelum nubibus. Dominus dedit. Hic ponit seipsum in
exemplum: et primo quantum ad beneficii percepti gratiam; tum quantum
ad eloquentiam: linguam eruditam, sustentare, confortationibus: Job
4: vacillantes confirmaverunt; tum etiam quantum ad sapientiam,
erigit, ad attendendum, mane, a principio praedicationis meae, vel a
principio aetatis. Vel quia tunc solitus erat orare. Psal. 62:
in matutinis meditabor in te. Aperuit, ad intelligendum. Psal.
84: audiam quid loquatur in me dominus Deus. Matth. 23:
magister vester unus est, Christus. Secundo ponit seipsum in
exemplum quantum ad obedientiam, ponens perfectam oboedientiam: ego
autem non contradico, sed recipio, et accepto ipsius inspirationem,
retrorsum non abii, a bono proposito. Supra 45: vae qui
contradicit factori suo. Ponit etiam obediendi constantiam, quia
obedientiam pro nullo periculo dimisit: corpus meum dedi; idest,
exposui me ut talia paterer. Vel forte ad litteram haec passus est.
Sed in Christo plene impletum, Matth. 26 et 27. Jer. 12:
dedi dilectam animam meam in manus inimicorum. Tertio ponit seipsum in
exemplum quantum ad fiduciam quam in Deo habebat, primo ponens paratam
defensionem: dominus Deus auxiliator, Jer. 20: dominus mecum est
tamquam bellator fortis. Secundo fiduciae securitatem: et posuit, ut
timore vel rubore non moverer. Ezech. 3: ut adamantem et silicem
dedi te. Tertio assignat securitatis rationem ex potestate
adjuvantis: juxta est qui justificat, scilicet Deus. Quis
contradicet? Verbis. Stemus simul. Job 17: pone me, domine,
juxta te, et cujusvis manus pugnet contra me. Adversarius, factis.
Condemnet, falsis judiciis. Rom. 8: Deus qui justificat, quis
est qui condemnet? Iterum ex infirmitate impugnantis: ecce omnes
quasi vestimentum, vetustate, in quo naturalis defectus; tinea, in
quo violentus. Job 13: qui quasi putredo consumendus sum, et quasi
vestimentum quod comeditur a tinea. Ac si diceret: ex omnibus his
sicut ego post accepta beneficia Deo obedio, et in ipso confido, ita
et vos. Quis ex vobis? Hic concludit ex exemplo suo salubre
consilium: et primo ponit consilium; secundo ponit consilii
contemptum, ecce omnes vos. Consilium autem dat ut in Deo
confidant: unde tria facit. Primo requirit confidentium idoneitatem,
quae est ex timore et obedientia, servi, Isaiae, vel cujuscumque
alterius. Psalm. 24: quis est homo qui timet dominum? Secundo
ostendit confidentiae necessitatem: qui ambulavit in tenebris,
erroris, vel adversitatis. Joan. 11: qui ambulat in nocte,
offendit. Tertio ponit ipsum consilium: speret in nomine, supra
10: residuum Israel et cetera. Ecce omnes. Hic ponit consilii
contemptum, ponens tria. Primo culpam: accendentes, peccatis
vestris, ignem, vobis merentes, accincti, quasi ligati in peccatis
vestris: vel expediti ad peccatum. Supra 1: erit fortitudo vestra
ut favilla stupae. Secundo ponit poenam, ambulate, quasi dicat,
recipite poenam. Ps. 9: in laboribus manuum suarum comprehensus est
peccator. Tertio ponit punientis potentiam, de manu, scilicet
potentiae Dei. Dormietis, somno mortis. Nota super illo verbo, in
iniquitatibus venditi estis, quod homo pro peccato vendit multa.
Primo animi virtutem. Thren. 1: dederunt pretiosa quaeque pro
vili. Secundo caelestem hereditatem. 3 Reg. 21: propitius sit
mihi dominus, ne vendam hereditatem patrum meorum. Tertio animae
libertatem. Eccl. 10: nihil est iniquius quam amare pecuniam.
Quarto divini amoris honorem. Oseae 3: diligit dominus. Item
super illo verbo, ego autem non contradico, nota quod Deo
contradicunt primo infideles divinae veritati. Eccl. 4: ne
contradicas verbo veritatis. Secundo impatientes divinae correptioni.
Job 9: quis contradicit ei (etc.); tertio impoenitentes divinae
bonitati. Supra 41: et erunt quasi non sint: quarto inoboedientes
divinae auctoritati, Oseae 4: populus tuus. Item super illo
verbo, in doloribus dormietis, quod peccatores dolent in morte.
Primo propter corporalium amissionem. Job 27: dives cum
dormierit, nihil secum afferet. Secundo propter conscientiae
contradictionem. Sap. 5: poenitentiam agentes, et prae angustia
spiritus gementes. Tertio propter futurae gloriae desperationem.
Thren. ult.: cecidit corona capitis nostri. Vae nobis, quia
peccavimus. Quarto propter poenae timorem. Psal. 47: ibi dolores
ut parturientis et cetera.
|
|
