|
Clama, ne cesses. Hic excludit inutile remedium, quo se praeparare
ad salutem volebant: et primo indicit denuntiationis officium, ponens
denuntiandi modum, ut alte, sine timore deprimente: clama. Supra
40: exalta in fortitudine tua vocem, qui evangelizas Sion. Ut
continue, ne cesses. Infra 62: super muros tuos, Jerusalem,
constitui custodes; tota die et nocte non tacebunt. Ut clare et
aperte, quasi tuba. Oseae 8: in gutture tuo sit tuba. Et
denuntiationis verbum, annuntia scelera, quantum ad majora; peccata,
quantum ad communia. Supra 16: his qui laetantur super muros cocti
lateris, loquimini plagas suas. Secundo propheta excludit in persona
domini inutile remedium: me etenim. Et circa hoc duo facit. Primo
excludit remedium in quo confidebant; secundo hortatur ad ea in quibus
deficiebant, nonne hoc est. Circa primum duo. Primo ostendit
confidentiae eorum praesumptionem quantum ad tria in quibus
confidebant: scilicet in sacrae scientiae inquisitione: me etenim
quaerunt, in Scripturis, vias, praecepta et voluntates meas, quasi
gens, idest ac si essent parati ad faciendum. Ez. 33: dicunt unus
ad alterum. Iterum in oratione: rogant me judicia, idest ut judicem
pro eis contra adversarios, appropinquare, ore. Supra 29:
appropinquat populus iste ore suo. Iterum confidebant in jejuniorum
observatione: quare jejunavimus, et non aspexisti, quasi gratum;
humiliavimus, quantum ad circumstantia jejunium, in exteriori
humiliatione, nescisti, scientia approbationis, Malach. 3: vanus
est qui servit Deo: et quod emolumentum, quia servavimus praecepta
ejus? Secundo ostendit bonorum dictorum reprobationem: et primo
reprobationis causam, quae est culpa voluptatis: ecce in die;
voluntas in his quae carni placent. Eccl. 18: post concupiscentias
tuas non eas. Item culpa crudelitatis: et omnes debitores, ad
litteram, ut diu possent insistere causis agendis, vel ad ejus
consecutivum. Iac. 4: litigatis et belligeratis. Item culpa
vanitatis: nolite jejunare ut audiatur, propter laudem hominum.
Matth. 6: tu autem cum oraveris, intra in cubiculum tuum, et
clauso ostio ora patrem tuum. Vel ut audiatur; idest si vultis quod
oratio vestra a Deo exaudiatur. Ps. 101: domine, exaudi
orationem meam, et clamor meus ad te perveniat. Secundo ostendit
bonorum insufficientiam: numquid tale, quia Deus non eligit per se
poenam vestram, neque ad afflictionem carnis: quod tangit in hoc quod
dicit: per diem, totam, affligere. Neque quantum ad abjectionem
exterioris humilitatis; quod tangit in hoc quod dicit, quasi
circulum; scilicet, caput ad pedes inclinare, vel circumducere sicut
monachi faciunt, non inquantum ordinatur ad virtutem mentis. Matth.
6: cum jejunatis nolite fieri sicut hypocritae tristes. Joel. 2:
scindite corda vestra, et non vestimenta vestra. Nonne hoc est. Hic
adhibet utile consilium: et primo quantum ad studium pietatis in
proximum; secundo quantum ad cultum religionis in Deum, si
averteris. Circa primum duo facit. Primo ponit pietatis consilium,
ut cedant calumniae: colligationes, falsas causas, quibus astute
pauperes obligabant sicut usurarii, fasciculos, idem, deprimentes,
quantum ad poenas ad quas obligabant. Qui confracti, longa
servitute, onus, servitutis. Matth. 23: alligant onera gravia et
importabilia; digito autem suo nolunt ea movere. Et ut intendant
misericordiae, exhortans ad misericordiam quantum ad famelicos,
frange; idest si modicum habeas; quantum ad vagos, et egenos;
quantum ad nudos, cum videris, Iob 31: si negavi quod volebant.
Et ponit exhortationis causam, et carnem, quia scilicet est ejusdem
speciei tecum. Job 5: visitans speciem tuam. Secundo ostendit
consilii fructum, et erumpet. Et primo quantum ad efficaciam
meritorum. Tum quantum ad opera virtutum: quasi mane lumen tuum;
scilicet, merita tua clare patebunt in praemiis, quae modo a domino
non aspecta conquereris. Colliget, de captivitate, vel in
misericordiae protectione. Psal. 36: educet quasi lumen justitiam
tuam. Tum quantum ad suffragia orationis, tunc invocabis. Supra
30: ad vocem clamoris tui statim ut audierit, respondebit tibi.
Secundo quantum ad consecutionem bonorum: et primo resumit meritum:
si abstuleris catenam, qua pauperes opprimis, digitum extendere,
detrahendo et comminando: cum effuderis, per compassionem,
repleveris, per necessariorum subventionem. Secundo promittit
praemium: orietur. Et primo quantum ad bonorum multiplicationem,
ponens liberationem a malis: orietur in tenebris, adversitas in lucem
prosperitatis, ignorantia in lucem scientiae, vel peccatum in lucem
scientiae mutabuntur, quantum ad spiritualia. Et requiem, quantum ad
mala temporalia, 2 Cor. 4: Deus qui dixit de tenebris.
Multiplicationem bonorum interiorum spiritualium: implebit
splendoribus, scilicet virtutibus vel consolationibus, et ossa tua,
quantum ad corporalia. Eccli. 30: splendidum cor et bonum; et
bonorum exteriorum: et eris quasi hortus, propter prosperitatem, vel
omnium bonorum indeficientiam. Num. 24: quam pulchra tabernacula
tua, Jacob. Secundo quantum ad patriae reaedificationem: et
aedificabuntur, post reditum de captivitate, saeculorum, civitates,
scilicet desertae in pristinis saeculis, suscitabis, superaedificando
antiquis fundamentis. Supra 44: qui dico Jerusalem, habitaberis;
et civitatibus Juda, aedificabimini. Tertio quantum ad famae
restitutionem: et vocaberis aedificator sepium, idest impedimentorum
peccati, iniquitatum, vel in quietem, scilicet semitas, peccati, in
quietem convertens. Oseae 2: sepiam vias tuas spinis. Si
averteris. Hic ponit consilium, quantum ad cultum religionis in
observatione sabbati: et primo ponit consilium, pedem, ne opera
prohibita facias. Vocaberis sabbatum, idest celebrans hujusmodi
sabbatum, quantum ad exercitium bonorum operum. Exod. 20: memento
ut diem sabbati sanctifices. Alia littera: vocaveris; et est sensus
idem. Secundo ponit fructum: tunc delectaberis, quantum ad bona
spiritualia; sustollam, reducendo in terram tuam, quae montuosa est;
cibabo, quantum ad fruitionem bonorum terrae. Job 22: tunc super
omnipotentem deliciis afflues. Nota super illo verbo, quasi tuba
exalta, quod praedicatio est tuba, primo quia excitat ad vitae
statum. 1 Corinth. 15: canet enim tuba, et mortui resurgent
incorrupti. Secundo quia hortatur ad bellum. 1 Corinth. 14: si
incertam vocem det tuba, quis parabit se ad bellum? Tertio quia
nuntiat viri incessum. Supra 27: clangetur in tubis. Quarto quia
vocat ad consilium. Oseae 8: in gutture tuo sit tuba. Quinto quia
invitat ad festum. Psal. 80: buccinate in Neomenia tuba. Item
nota super illo, si abstuleris de medio tui catenam, quod est catena.
Primo pietatis. Eph. ult.: pro quo legatione fungor in catena
ista. Secundo iniquitatis. Sap. 17: una enim tenebrarum catena
omnes erant colligati. Tertio paupertatis. Job 36: si fuerint
vincti; quarto servitutis. Jer. 28: catenas ligneas; quinto
carceris. Eccl. 4: de carcere catenisque interdum quis egrediatur
ad regnum.
|
|
