|
Utinam dirumperes. Hic porrigit petitionem et primo petit judicis
praesentiam; secundo petit misericordiam, ecce tu iratus. Circa
primum duo. Primo ponit petitionem; secundo petitionis impletionem,
descendisti. Circa primum duo. Primo petit judicis adventum,
dirumperes: figurative loquitur, quasi super caelos habitanti; vel
exinanires temetipsum, despiciens majestatem, et carnem assumeres.
Ps. 143: inclina caelos tuos, et descende. Secundo ponit
adventus effectum in creaturis insensibilibus, scilicet in montibus: a
facie tua montes: quasi dicat, non sustinentes praesentiam tuam, si
tibi placeret. Vel montes, potentes, et superbi. Supra 34:
tabescent montes. In aquis, aquae arderent, quia totus igneus es,
si velles. Sapien. 16: quodam tempore aqua super virtutem ignis
exardebat. Vel per aquas, populi. Apoc. 17. Aquae multae,
populi multi. Secundo effectum in hominibus: et primo in gentibus, a
facie tua. Ps. 64: turbabuntur gentes. Ad litteram,
commovebuntur. Vel referendum ad conversionem gentium post Christi
adventum. Secundo in Judaeis: cum feceris; non sustinebimus, idest
nos, qui consueti sumus, videre, et audire prae stupore; sicut
territi fuerunt, Exod. 20. Unde Hebr. 12: excusaverunt se,
et cetera. Vel non sustinebimus, adventum, credentes etiam visis
miraculis. Descendisti. Hic ponit petitionis impletionem: et primo
quantum ad adventum, descendisti, ad judicandum nos: praeteritum pro
futuro. Vel in uterum virginis. Vel melius, secundum litteralem
sensum, ponit effectus probationem; quasi dicat: si modo
descenderes, haec contingerent quae etiam contigerunt quando
descendisti ut liberares populum tuum de Aegypto. Exod. 4. Ps.
17: inclinavit caelos, et descendit, et caligo sub pedibus ejus.
Secundo quantum ad effectum. Primo in miraculis: a facie tua
montes, scopuli Arnon, Num. 21. (Ps. 113) montes
exultaverunt. Mystice Judaei, vel Daemones. Secundo in
beneficiis. Et primo ponit beneficiorum magnitudinem: a saeculo non
audierunt: quia nunquam similia visa vel audita, qualia Deus Judaeis
fecit: et sanctis in gloria faciet. 1 Corinth. 2: oculus non
vidit nec auris audivit, et in cor hominis non ascendit, quae
praeparavit Deus diligentibus se. Secundo quantum ad benefaciendi
promptitudinem: occurristi laetanti, in auxilium, dum adhuc erat in
petendo, vel veniendo ad te: laetanti, in te. Sap. 6: dignos se
sapientia. Mystice Simeoni. Luc. 2: ecce tu iratus. Hic ponit
misericordiam: et primo ostendit petendi necessitatem; secundo
porrigit petitionem, et nunc, domine. Circa primum duo. Primo
ostendit necessitatem ex eminentia mali quantum ad culpam; tum ex
malorum perpetratione: ecce tu iratus, et peccavimus: praeposterus
ordo: ideo iratus, quia peccavimus: et tamen salvabimur, tua
misericordia. Supra 59: scelera nostra. Et quantum ad bonorum
imperfectionem, et facti sumus. Universae justitiae: quia aliis
peccatis involuti. Job 9: si lotus fuero quasi aquis nivis. Et
quantum ad poenam, et cecidimus, interfecti: vel a statu dignitatis.
Abstulerunt, a terra nostra. Job 13: contra folium quod vento
rapitur, ostendis potentiam tuam. Secundo ostendit necessitatem
quantum ad defectum auxilii: et primo humani: non est qui invocet, et
teneat te, precibus. Cantic. 3: teneo eum, nec dimittam.
Secundo divini: abscondisti faciem tuam, misericordiae tuae, in
manu, idest in opere; juxta illud: mors et vita in manu, Proverb.
18. Deuteron. 32: abscondam faciem meam ab eis. Et nunc,
domine. Hic ponit misericordiam: et circa hoc duo facit. Primo
petit misericordiam, assignans rationem: pater noster es tu. Jerem.
18: sicut lutum in manu figuli, sic nos in manu Dei. Job 10:
memento, quaeso, quod sicut lutum feceris me. Et porrigit
petitionem: ne irascaris satis, idest nimis, vel secundum quod merita
nostra exigunt. Ps. 78: ne memineris iniquitatum nostrarum
antiquarum; cito anticipent nos misericordiae tuae. Secundo proponit
miseriam: ecce, domine, omnes nos; sumus, sancti, idest sanctuarii
templi, scilicet Jerusalem. Thren. 1: manum suam misit hostis ad
omnia desiderabilia. Et miratur patientiam: numquid super?,
Habac. 1: quare respicis super iniquitates nostras? Nota super
illo verbo, quae praeparasti diligentibus te; quia Deus praeparat
sanctis primo locum aeternae quietis. Joan. 14: si quominus
dixissem vobis, quia vado parare vobis locum. Secundo regnum aeternae
dignitatis. Matth. 25: venite benedicti patris mei, percipite
regnum quod vobis paratum est ab origine mundi. Tertio mensam divinae
refectionis. Psal. 22: parasti in conspectu meo mensam. Quarto
lucernam aeterni luminis. Ps. 131: paravi lucernam Christo meo.
Item nota super illo quasi pannus menstruatae universae justitiae,
quod opus justitiae immundatur inquinamento, primo mortalis maculae.
Eccli. 47: dedisti maculam in gloria tua. Secundo commissae
negligentiae. Jerem. 48: maledictus homo qui facit opus domini
negligenter. Tertio intentionis perversae. Matth. 6: si oculus
tuus; quarto insurgentis superbiae. Supra 57: omnes eos auferet
ventus.
|
|
