|
Hic incipit orare ad Deum pro populo: et primo inducit argumentum
misericordiae ex divina conditione; secundo ex prophetarum
praenuntiatione, ibi: et dixi a, a, a; tertio, ex pristina populi
dilectione, ibi, numquid projiciens abjecisti Judam? Circa primum
duo. Primo ponit prophetae orationem, in qua proponit tria,
misericordiam confitens: si iniquitates nostrae responderint, in
poenam. Isa. 59: multiplicatae sunt iniquitates nostrae coram te,
et peccata nostra responderunt nobis et cetera. Ps. 45: adjutor in
tribulationibus quae invenerunt nos nimis. Deinde proponit
constantiam: quare quasi colonus futurus es in terra? Ac si dicat:
indignum constantiae tuae est ut vineam tuam relinquas, quasi colonus
alienum agrum, quasi viator, domum tuam, quasi viator nocturnum
hospitium. Quare futurus es quasi vir vagus? Hereditatem tuam,
quasi homo vagus, et indeterminatae mansionis, proprium habitaculum.
Supra 12: reliqui domum meam dimisi hereditatem meam. Proponit
etiam potentiam: et fortis qui non potest salvare; quasi dicat:
indecens est potentiae tuae ut non salves quos semel in protectionem
suscepisti. Num. 14: dicent Aegyptii: non poterat introducere
populum in terram pro qua juraverat: idcirco occidit eos in
solitudine. Et proponit ei debitam esse illorum curam: tu autem in
nobis, quasi in hereditate, et nomen tuum, sicut sub nomine regis,
subditi defenduntur. 2 Corinth. 6: inhabitabo in illis, et
inambulabo inter eos, et ero illorum Deus, et ipsi erunt mihi
populus. Et concludit: ne derelinquas nos, ne tua constantia et
potentia blasphemetur. Psalm. 26: ne derelinquas me, domine,
neque despicias me, Deus salutaris meus. Secundo ponitur domini
responsio: haec dicit dominus. Et primo proponit culpam: qui dilexit
movere pedes, affectus, propter inconstantiam in bono, et de malo in
malum. Prov. 7: mulier vaga, quietis impatiens, nec valens in
domo consistere pedibus suis. Vel mittens in Aegyptum pro auxilio.
Isa. 30: Aegyptus frustra et vane auxiliabitur. Ideo clamavi
super hoc: superbia tantum est; quiesce. Secundo comminatur poenam:
tunc recordabitur, poenam inferens. Psal. 88: visitabo in virga
iniquitates eorum, et in verberibus peccata eorum. Tertio excludit
remedia: et primo orationum. Et dixit dominus: noli orare pro populo
isto in bonum. Supra 7: tu ergo noli orare pro populo hoc, nec
assumas pro eis laudem et orationem, et non obsistas mihi: quia non
exaudiam te. Secundo jejunii, cum jejunaverint. Isa. 58: quare
jejunavimus, et non aspexisti; humiliavimus animas nostras, et
nescisti? Tertio sacrificii. Si obtulerint, Malach. 1: non est
mihi voluntas in vobis, dicit dominus exercituum, et munus non
suscipiam de manu vestra.
|
|
