|
Hic ponitur comminatio contra reges secundum quod in persona propria
puniuntur: et circa hoc tria facit. Primo enim ponitur annuntiandi
praeceptum, et designat praedicationis locum, descende: quia templum
ubi propheta stabat ad orandum, in eminentiori situm erat. Act.
10: descende, et vade cum eis nihil dubitans, quia ego misi illos.
Secundo dat salutis consilium, petens auditum, audite. Psal. 2:
et nunc reges intelligite, erudimini qui judicatis terram. Proponens
consilium ut faciat bonum, servans justitiam: haec dicit dominus;
facite judicium, executionem justitiae: quod proprie regis, et
judicis est. Sap. 1: diligite justitiam qui judicatis terram. Et
impediendo calumniam: et liberate vi oppressum. Psal. 81: eripite
pauperem, et egenum de manu peccatoris liberate. Et ut vitet malum
quantum ad injustam ablationem rerum: et advenam, et pupillum, et
viduam nolite contristare. Exod. 22: advenam non contristabis;
neque affliges eum. Et quantum ad occisionem innocentium: et
sanguinem innocentem ne effundatis. Exod. 23: insontem et justum
non occides, quia adversor impium. Et ponit consilii fructum,
proponens praemium servantibus: si enim facientes feceritis verbum
istud, ingredientur per portas domus hujus reges de genere David.
Supra 17, idem. Et poenam contemnentibus: quod si non audieritis
verba haec, in memetipso juravi, quia majorem non habeo. Hebr. 6:
Abrahae namque promittens Deus, quoniam neminem habuit per quem
juraret majorem, juravit per semetipsum. In solitudinem. Isa. 1:
desolabitur sicut in vastitate hostili. Domus, regia, vel templum.
Tertio praedicit imminens periculum: et primo in regiam urbem,
tangens gloriam: quia haec dicit dominus super domum, scilicet
Jerusalem: tu mihi caput; idest, tu fuisti mihi caput in toto
regno, sicut Galaad caput in planitie quae est in summitate Libani,
ubi Laban invenit Jacob, Gen. 31. Psal. 86: diligit dominus
portas Sion super omnia tabernacula Jacob. Praedicit futuram
poenam, ponens poenae inflictionem quantum ad desolationem urbium: si
non posuero, quasi dicat, non credatur mihi, urbes, tibi subditas.
Joel. 2: quasi hortus voluptatis terra coram eo, et post eum
solitudo deserti. Et quantum ad occisionem hominum, ponens
interficientem: et sanctificabo; quasi dicat: ad meum praeceptum
implendum deputabo. Simile Isa. 13: ego mandavi sanctificatis
meis, et vocabo fortes meos in ira mea, et cetera. Et
interfectionem: et succident cedros, idest majores de populo, ut
servetur metaphora. Zach. 11: aperi Libane portas, et comedet
ignis cedros tuas; ulula abies, quia cecidit cedrus, quoniam
magnifici vastati sunt. Ponens etiam poenae inflictae stuporem: et
pertransibunt gentes: ubi ponit interrogationem stupentium: quare
fecit dominus sic civitati huic? Et responsionem audientium: et
respondebunt. Deut. 29: et dicent omnes gentes: quare sic fecit
dominus terrae huic? Quae est ira furoris ejus immensa? Et
respondebunt: quia dereliquerunt pactum domini quod pepigit cum
patribus eorum, et cetera. Secundo ponitur comminatio contra regiam
stirpem: et primo contra Joakim filium Josiae, ibi, quia haec dicit
dominus, secundo contra Joatham filium Josiae, ibi, vae qui
aedificat domum suam in injustitia; tertio contra Jeconiam filium
Joakim, ibi, vivo ego, dicit dominus. Et de his habetur 4 Reg.
24. Circa primum duo. Primo ponitur comminatio; ubi interdicit
luctum pro Josia occiso: nolite flere mortuum, scilicet Josiam.
Eccl. 22: modicum plora super mortuum, quoniam requievit. Et
indicit planctum pro Joatham a Pharaone captivato; plangite eum.
Job 20: oculus qui eum viderat non videbit, neque ultra intuebitur
eum locus suus. Fletus autem dicitur cum emissione lacrymarum; luctus
addit quamdam solemnitatem; sed planctus adhuc addit conquestionem per
verba. Secundo ponitur comminationis confirmatio per sententiam
divinam: quia haec dicit dominus ad Sellum, Joakim, quia omnes
filii Josiae dicti sunt Sellum, idest consummatio, eo quod in ipsis
regnum finitum sit. Isa. 22: quasi pilam mittet te dominus in
terram latam, et spatiosam. Et secundum hoc tota prophetia istius
capituli facta est temporibus Joakim; et dicit captivitatem Joatham
quasi praeteritam, et praedicit aliorum captivitatem quasi futuram.
Sed Hieronymus vult quod istud quod dictum est, exponatur de
Sedecia, et quod hucusque prophetia facta sit temporibus Sedeciae a
principio 2 capitis, et deinceps super Joakim.
|
|
