|
Quia illi nuntii possent dicere, quare talia suae genti intentae ad
rebellionem non dixit; hic respondet se eis eadem dixisse. Et primo
ponitur admonitio ipsius ad regem; secundo ad sacerdotes, et ad
plebem, ibi, et ad sacerdotes, et ad populum istum locutus sum.
Circa primum duo. Primo ponit bonum consilium, ponens ipsum:
subjicite colla. 1 Pet. 2: servi subditi estote in omni timore
dominis, non tantum bonis et modestis, sed etiam discolis. Et
proponens imminens periculum: quare moriemini? Supra 21: qui
habitaverit in urbe hac, morietur gladio, et fame, et peste; qui
autem egressus fuerit, et transfugerit ad Chaldaeos, qui obsident
vos, vivet, et erit ei anima sua quasi spolium. Secundo excludit
falsum consilium prophetarum: nolite audire, tribus de causis. Primo
propter fallacem promissionem, quia mendacium. Ezech. 22:
prophetae ejus liniebant eos absque temperamento, videntes vana, et
divinantes eis mendacium; dicentes: haec dicit dominus, cum dominus
non sit locutus. Secundo propter praesumptam auctoritatem: quoniam
non misi. Supra 23: non mittebam eos, et ipsi currebant; non
loquebar ad eos, et ipsi prophetabant. Tertio propter poenam
imminentem: ut ejiciant vos, occasionaliter. Oseae 4: corrues tu
hodie et corruet etiam propheta tecum.
|
|
