|
Hic revocat eos ad poenitentiam; et primo ponit revocationem; secundo
revocatorum obstinationem, cap. 8: et dices ad eos et cetera.
Prima in duas. In prima ponit revocationis monita; in secunda
revocationis argumenta, cap. 4: si reverteris Israel, ait
dominus, ad me convertere. Prima in duas. In prima revocat
populum; in secunda ponit responsionis fructum, ibi, sed quomodo si
contemnat mulier amatorem suum. Prima in duas. In prima revocat a
culpa; in secunda a poena, ibi, vade, et clama sermones istos contra
Aquilonem. Prima in duas. In prima revocat monitis; in secunda
exemplis, ibi, et dixit dominus ad me in diebus Josiae regis. Circa
primum duo facit. Primo revocat eos ex Dei clementia, ad quam
probandum proponit vulgare proverbium: si dimiserit vir uxorem suam;
quod ortum habet Deuter. 23: si dimiserit vir uxorem. Et loquitur
secundum permissionem factam de libello repudii, propter duritiam
cordis ipsorum, Matth. 19, et interdicebatur reditus, vel ut non
proni essent ad dimittendum, vel ne dolo postmodum recipiente,
interficerent. Et ex hoc proverbio sumit divinae clementiae
argumentum: tu autem fornicata es cum amatoribus, idolis. Isa.
55: revertatur ad dominum, et miserebitur ejus; et ad Deum
nostrum, quoniam multus est ad ignoscendum. Secundo revocat eos ex
eorum culpa, primo proponens culpam, determinans locum: leva oculos
in directum, recta consideratione, vel undique, ubi non, quasi
ubique, prostrata, sicut meretrix, idolatriae. Ezech. 16:
fecisti prostibulum in cunctis plateis. Et peccandi desiderium: in
viis sedebas, sicut meretrix expectans amasios, et latro, expectans
quos spoliet. Proverb. 7: et ecce occurrit mulier cum ornatu
meretricio praeparata ad decipiendas animas. Oseae 6: Galaad
civitas operantium idolum, supplantata sanguine, et quasi fauces
virorum latronum. Et determinans peccati effectum: et polluisti
terram. Supra 2: contaminastis terram meam, et hereditatem meam
posuistis in abominationem. Et deinde pro culpa ponit poenam:
quamobrem prohibitae sunt stillae pluviarum, quarum virtute generatur
pluvia vel imber Isa. 5: mandabo nubibus ne pluant super vineam meam
imbrem. Et ostendit peccantium inverecundiam, fons. Infra 6:
quinimmo confusione non estis confusi. Secundo comminatur
poenitentiam: et primo hortatur ad recognoscendum beneficia, ergo,
quasi dicat: sufficit praeteritum tempus et cetera. Pater per
creationem, dux virginitatis meae tu es; quasi dicat: quando ducebas
me per desertum; tamen virgo eram. Prov. 2: reliquit ducem
pubertatis suae. Isa. 63: spiritus domini ductor ejus fuit.
Secundo hortatur ut petant misericordiam, et dicant haec: numquid
irasceris in perpetuum, aut perseverabis in finem? Ps. 84:
numquid in perpetuum irasceris nobis, aut extendes iram tuam a
generatione in generationem?
|
|
