|
Si enim spiritus sanctus seipsum dare non potest, et eum pater dare
potest et filius; potest utique pater dare aliquid et filius quod non
potest spiritus sanctus. Hic ponit Magister duas rationes ad
ostendendum quod spiritus sanctus dat se: quarum prima sumitur ex parte
potentiae; secunda ex parte operationis, quorum utrumque commune est
tribus personis. Sed videtur quod non valeant; quia nos dicimus,
quod pater potest generare filium et generat. Filius autem non
potest, nec generat; nec tamen aliqua divisio potestatis aut
operationis sequitur; et similiter videtur in proposito. Sed
dicendum, quod si dare et procedere temporaliter esset tantum secundum
relationem aeternae originis, rationes non valerent, sicut nec de
generatione. Sed quia hoc includit etiam efficientiam respectu
quorumdam effectuum in creatura, qui communiter sunt a tota
Trinitate; ideo rationes necessario concludunt.
|
|