|
Sed ipsa relatio non apparet in hoc nomine. Videtur hoc esse falsum:
quia sicut dicitur donum dationis, ita spiritus spirationis. Sed
dicendum, quod in nomine spiritus non importatur relatio nisi per
accidens ex modo significandi, prout significatur ut terminus actionis
alicujus; sed in nomine doni importatur relatio etiam quantum ad
significationem; quia hoc ipsum donare, unde nomen doni sumitur,
magis pertinet ad genus relationis quam actionis: quia dare nihil est
aliud quam suum alterius facere. Nomen etiam spiritus imponitur ad
significandum substantiam ratione alicujus proprietatis, scilicet
subtilitatis, ut supra dictum est, dist. 10, qu. Un., art.
4, unde et aerem spiritum dicimus et animam: sed nomen doni non
imponitur ad significandum substantiam, sed ad significandum aliquid
circa substantiam, quod consequitur dationem: unde non reducitur ad
praedicamentum substantiae. Non enim, ut ait Hilarius, per
defectionem, aut protensionem, aut derivationem ex Deo Deus est.
Hic Hilarius a divinis personis excludit tres modos emanationis qui
sunt in diversitate substantiae. Unus est quando aliquid generatur ex
re corrupta, ut vermis in carne putrefacta, vel aer ex aqua; et hoc
notat cum dicit: per defectionem. Secundus quando producitur ex re
manente conjuncta sibi, sicut ramus ex arbore; et hoc tangit cum
dicit, protensionem. Tertius est, quando producitur aliquid ex re
manente, sed separata ab ea, ut rivus ex fonte, vel ex silice; et
hoc tangit cum dicit: derivationem vel decisionem; et sic etiam homo
est ex homine: quorum nullus divinis personis convenit. Sed ex
virtute naturae, non tamquam generante, sed tamquam principio
generationis per modum formae: subsistit filius nativitate; idest,
nascitur subsistens: in naturam eamdem, non solum specie, sicut in
aliis generationibus univocis, sed numero. Nativitas, inquit, Dei
non potest non eam de qua profecta est, tenere naturam. Haec exposita
est superius, 5 distinctione in Exposit. litterae. Non ille
spiritus noster quo sumus. Sciendum, quod in spiritu sancto sumus,
non quidem formaliter, sed effective: sed spiritu creato, quae est
anima sumus formaliter; spiritu sancto autem sumus sancti effective et
formaliter, secundum quod per caritatem, quae est exemplatum amoris,
qui est spiritus sanctus, formaliter sanctificamur; et per hoc nobis
spiritus sanctus conjungitur. Tollam de spiritu tuo, Numer. 11,
17. Hoc enim non dicitur quia Moysi gratia minorata esset quantum
ad statum habitus, sed quantum ad usum solicitudinis, aliis in sui
auxilium substitutis. De spiritu etiam suo dicitur illis collatum,
non quia persona spiritus sancti divisibilis sit, vel quod habitus
gratiae de subjecto in subjectum transferri possit, et dividi; sed
quia acceperunt minorem gratiam quam Moyses habuerat, et ad similes
actus, et quasi ex gratia Moysi propagatam, inquantum eis gratiam
talem orando impetravit. Post haec quaeritur, utrum spiritus sanctus
ad seipsum referatur. Istam quaestionem solvet Magister in 30
distinct.
|
|
