|
Quaestiuncula 1
1. Ad secundum sic proceditur. Videtur quod huic sacramento figurae
assignari non debeant. Nihil enim disponitur per aliquid sui generis;
albedinis enim non est albedo, nec motus est motus. Sed sacramentum
est signum. Ergo sacramento non debet aptari aliqua figura, quia in
infinitum iretur.
2. Praeterea, sacramenta veteris legis dicuntur sacramentis novae
legis respondere, in quantum signant ipsa. Sacramentis autem novae
legis quae sunt maximae perfectionis non respondebant aliqua sacramenta
in veteri lege, ut quidam dicunt. Cum ergo hoc sacramentum sit
maximae perfectionis, videtur quod non debeant ei aliquae figurae
assignari.
3. Praeterea, sicut praefigurata Eucharistia est in agno paschali,
ita et Baptismus in transitu maris rubri, ut dicitur 1 Corinth.,
10. Cum ergo Magister non assignaverit aliquas figuras Baptismi,
videtur quod nec Eucharistiae figuras assignare debeat.
1. Sed contra, hoc sacramentum memoriale passionis Christi est
specialiter. Sed passionem Christi praecipue oportebat praefigurari,
per quam nos redemit, ut fides antiquorum ad redemptorem ferretur.
Ergo praecipue oportebat hoc sacramentum figurari.
2. Praeterea, hoc sacramentum est dignissimum, et difficillimum ad
credendum. Sed talia maxime consueverunt praefigurari. Ergo et
cetera.
Quaestiuncula 2
1. Ulterius. Videtur quod Magister inconvenienter assignet figuras
hujus sacramenti. Hoc enim sacramentum post Baptismum datur. Sed
agnus paschalis praecessit transitum maris rubri, in quo Baptismus est
praefiguratus. Ergo non est congrua figura hujus sacramenti.
2. Praeterea, in hoc sacramento aliquid offertur Deo. Sed
Melchisedech non legitur Deo obtulisse, sed homini, scilicet
Abrahae, cui obtulit panem et vinum, ut dicitur Gen. 14. Ergo
illa oblatio non est conveniens figura hujus sacramenti.
3. Praeterea, idem non est signum sui ipsius. Sed sanguis qui
consecratur in altari, est illemet quem Christus in cruce fudit pro
nobis. Ergo ille non est signum vel figura istius.
4. Praeterea, manna habebat in se omnem saporis suavitatem, ut
dicitur Sap. 16. Sed hoc sacramentum non habet in se omnem saporem
spiritualem: quia sic haberet effectus omnium sacramentorum, et alia
sacramenta superfluerent. Ergo manna non est figura hujus sacramenti.
5. Praeterea, nobilioris rei nobilior debet esse figura. Sed
Eucharistia est nobilius sacramentum quam Baptismus. Cum ergo
Baptismus habuerit figuram quae praebebat remedium ex ipso opere
operato contra originale, scilicet circumcisionem; supradictae autem
figurae non fuerunt tales; videtur quod fuerunt incompetentes.
6. Praeterea, in canone Missae fit mentio de sacrificio Abrahae et
Abel; et similiter omnia sacrificia legalia hujus veri sacrificii
figura fuerunt. Ergo insufficienter posuit Magister figuras hujus
sacramenti.
Quaestiuncula 3
1. Ulterius. Videtur quod in lege Moysi expressius fuit figuratum
hoc sacrificium quam in lege naturae. Quia, secundum Hugonem,
quanto magis appropinquavit passio salvatoris, tanto signa fuerunt
evidentiora. Sed ea quae fuerunt in lege Moysis, fuerunt
propinquiora. Ergo expressiora.
2. Praeterea, in sacrificiis legis Moysi fiebat sanguinis effusio.
Sed oblatio Melchisedech fuit sanguinis sine effusione. Ergo legalia
sacrificia expressius figurabant sacramentum passionis Christi quam
oblatio Melchisedech.
1. Sed contra, Christus dicitur sacerdos secundum ordinem
Melchisedech, non autem secundum sacerdotium legis Moysi, quod est
sacerdotium leviticum, ut patet Hebr. 7. Ergo oblatio
Melchisedech magis convenit cum sacrificio Christi quam sacrificium
legis Moysi.
Quaestiuncula 1
Respondeo dicendum ad primam quaestionem, quod sacramenta novae legis
tripliciter se habent ad veterem legem. Quaedam enim essentialiter
fuerunt in veteri lege, quamvis non ut sunt sacramenta novae legis,
sed magis secundum quod sunt in officium vel actum virtutis; sicut
poenitentia, ordo, et matrimonium. Quaedam fuerunt secundum aliquid
eis respondens non essentialiter, sicut Baptismus et Eucharistia.
Quaedam autem nihil respondens habuerunt in veteri lege, sicut
confirmatio et extrema unctio. Cujus ratio est, quia prima tria
sacramenta non solum sunt sacramenta; sed poenitentia est actus
virtutis; ordo autem pertinet ad officium dispensationis
sacramentorum; matrimonium autem ad officium naturae; et ideo in
qualibet lege requiruntur. Baptismus autem et Eucharistia sunt
sacramenta tantum gratiam continentia; et ideo ante tempus gratiae esse
non debuerunt. Sed quia sunt sacramenta necessitatis, Baptismus
quidem quantum ad effectum, Eucharistia autem quantum ad fidem ejus
quod repraesentatur per ipsam; ideo oportuit quod in lege Moysi
haberent aliquid respondens: sed confirmatio et extrema unctio sunt
sacramenta gratiam conferentia; et ideo in veteri lege esse non
debuerunt. Et quia non sunt sacramenta necessitatis, sed cujusdam
superabundantis perfectionis; ideo non oportebat quod haberent aliquid
respondens, cum non esset tempus plenitudinis gratiae; et ideo haec
duo non fuerunt praefiguranda aliquibus expressis figuris, similiter
neque prima tria, sed tantum duo media, scilicet Eucharistia et
Baptismus.
Ad primum ergo dicendum, quod oppositae relationes possunt inesse
eisdem respectu diversorum, eo quod esse relativi est ad aliquid se
habere, non autem proprietates absolutae; et ideo in relativis
contingit aliquid disponi per aliquid sui generis per accidens, et non
per se; sicut filii est filius, non inquantum filius, sed inquantum
pater; et similiter signi potest esse signatum. In absolutis autem
non contingit hoc; unde qualitatis non est qualitas nec per se nec per
accidens.
Ad secundum dicendum, quod una perfectio dicitur alia minor
dupliciter: aut simpliciter, aut secundum statum; sicut praemium
essentiale quod aurea dicitur, est simpliciter majus quam praemium
accidentale, quod dicitur aureola; sed aureola est major quantum ad
statum habentis, quia non cuilibet datur, sed tantummodo illis qui
sunt in statu perfectionis. Et similiter dico, quod perfectio
Eucharistiae est simpliciter major quam perfectio confirmationis et
extremae unctionis, sed illae sunt majores secundum statum: quia
perfectio Eucharistiae, quae est per conjunctionem ad principium
sanctitatis est omnibus de necessitate salutis; sed perfectio spiritus
sancti ad robur quae est in confirmatione, vel perfectio purgationis a
reliquiis peccati, quae est in extrema unctione, non sunt omnibus
necessaria; et ideo perfectioni Eucharistiae debet aliquid respondere
in qualibet lege, non autem perfectioni confirmationis et extremae
unctionis nisi in lege in qua est status perfectionis, quae est lex
gratiae.
Ad tertium dicendum, quod praefiguratio Eucharistiae erat magis
necessaria quam Baptismi, tum ratione dignitatis, tum ratione
difficultatis, tum propter necessitatem fidei ejus quod figuratur in
Eucharistia. Tamen Magister supra aliquas figuras Baptismi posuit,
scilicet circumcisionem et Baptismum Joannis.
Quaestiuncula 2
Ad secundam quaestionem dicendum, quod aliquid potest figurari
dupliciter. Uno modo per id quod est signum et causa: et hoc modo
effusio sanguinis et aquae ex latere Christi fuit figura hujus
sacramenti. Alio modo per id quod est signum tantum; et sic quantum
ad id quod est sacramentum tantum in Eucharistia, fuit figura ejus
oblatio Melchisedech; quantum autem ad id quod est res et
sacramentum, scilicet ipsum Christum passum, fuit figura agnus
paschalis; quantum autem ad id quod est res tantum, scilicet gratiam,
fuit signum manna, quod reficiebat, omnem saporem suavitatis habens.
Ad primum ergo dicendum, quod ratio illa valeret, si Baptismi et
Eucharistiae tantum esset una figura: sunt autem plures; et ideo non
est inconveniens quod aliquam figuram Baptismi praecedat aliqua figura
Eucharistiae, et ab aliqua praecedatur; sicut praecedit agnus
paschalis transitum maris rubri, et sequitur circumcisionem.
Ad secundum dicendum, quod Eucharistia offertur Deo in
sanctificatione hostiae, et offertur populo in ipsius sumptione; et
hoc significatum fuit in oblatione Melchisedech, qui obtulit Abrahae
panem et vinum, et benedixit Deo excelso.
Ad tertium dicendum, quod nihil sub eadem specie manens est signum sui
ipsius; sed aliquid secundum quod est in una specie, potest esse
signum sui secundum quod est sub alia specie; et similiter est in
proposito dicendum, quod aqua fluens de latere Christi figurabat
populum, qui ejus sanguine redimendus et reficiendus erat; et ideo
significabat aqua sanguini admixta hujus sacramenti usum.
Ad quartum dicendum, quod sacramentum habet omnem suavitatem,
inquantum continet fontem omnis gratiae, quamvis non ordinetur ejus
usus ad omnes effectus sacramentalis gratiae. Vel dicendum, quod
etiam quantum ad effectum habet omnem suavitatis effectum in
reficiendo, quia hoc solum sacramentum per modum refectionis operatur.
Vel dicendum, secundum Dionysium, quod omnium sacramentorum effectus
huic sacramento possunt ascribi, inquantum perfectio est omnis
sacramenti, habens quasi in capitulo et summa omnia quae alia
sacramenta continent singillatim.
Ad quintum dicendum, quod Baptismus est sacramentum necessitatis
quantum ad effectum, quia delet peccatum originale, quo manente non
est salus; et ideo oportebat quod in veteri lege responderet sibi
aliqua figura, quae contra originale remedium praeberet, scilicet
circumcisio. Sed Eucharistia est sacramentum necessitatis quantum ad
fidem ejus quod repraesentat, scilicet opus nostrae redemptionis; et
ideo non oportuit quod haberet figuras remedium praebentes, sed
signantes tantum.
Ad sextum dicendum, quod quamvis in veteri lege fuerint figurae plures
materialiter, tamen omnes ad has reducuntur: quia in omnibus
sacrificiis et oblationibus antiquorum significabatur illud quod est res
et sacramentum in Eucharistia, quod etiam significatur per agnum
paschalem, scilicet ipse Christus qui obtulit se Deo patri pro nobis
oblationem et hostiam. Vel dicendum, quod istae figurae repraesentant
corpus Christi secundum, quod est in usu fidelium per esum, quod
patet de oblatione Melchisedech, qui panem et vinum edendum obtulit
Abrahae; et similiter agnus paschalis edendus a populo occidebatur;
et etiam manna ad esum populi a Deo providebatur: aqua etiam sanguini
admixta in passione Christi populum significat Christi sanguine
communicantem. Non autem ita est in aliis sacrificiis; et ideo
quamvis sint figurae Christi passi, non tamen sunt propriae figurae
hujus sacramenti. Fit autem in canone Missae mentio de oblatione
Abrahae et Abel magis propter devotionem offerentium quam propter
figuram rei oblatae.
Quaestiuncula 3
Ad tertiam quaestionem dicendum, quod quantum ad id quod est signum
tantum in hoc sacramento, expressior figura hujus sacramenti fuit
oblatio Melchisedech quam figurae legis Moysi; sed quantum ad id quod
est res et sacramentum; expressior fuit figura legis Mosaicae, qua
expressius Christus passus significabatur. Et quia ritus sacramenti
consistit in signis exterioribus; ideo sacerdotium Christi quantum ad
ritum magis convenit cum sacerdotio Melchisedech quam cum sacerdotio
levitico; et etiam quantum ad alias conditiones Melchisedech, quas
apostolus plenius prosequitur.
Et per hoc patet solutio ad objecta.
|
|
