|
Crede, et manducasti. Intelligendum est de manducatione spirituali,
et fide formata. Ideo autem potius fidem commemorat, quia ipsa est
quae maxime in sacramentis operatur. Nos corpus Christi sumus. Ergo
spiritualiter manducamus nosipsos. Et dicendum, quod nos non sumus
corpus ipsius nisi ratione unionis, quam manducando spiritualiter
acquirimus. Ecce factum est malum. Contrarium dicit supra eodem
capite: indigne quis sumens corpus Christi, non efficit ut malum sit
quod accipit. Et dicendum, quod non sit malum in se, sed sit malum,
idest nocivum, ei. Ita spiritualiter sumamus. Contra: quia in
patria nullus usus sacramenti erit; ergo nec spiritualis sumptio. Et
dicendum, quod dicitur sumptio consecutio rei sacramenti, quam
sacramentum statim non efficit, sed tantum significat, scilicet
fruitio divinitatis, quam etiam significat sacramentalis manducatio.
|
|
