|
Quaestiuncula 1
1. Ad secundum sic proceditur. Videtur quod Christus corpus suum
Judae non dederit. Ipse enim implevit quod mandavit. Sed mandaverat
sanctum non esse canibus dandum, Matth. 7. Ergo ipse non dedit
Judae corpus suum sanctissimum.
2. Praeterea, secundum Augustinum, Deus non est causa alicui quod
deterior fiat. Sed si Judas corpus Christi sumpsisset, ex hoc
factus fuisset deterior, quia sumendo peccasset. Ergo Christus
corpus suum ei manducandum non dedit.
3. Praeterea, sicut supra, dist. 9 quaest. 1, art. 1,
quaestiunc. 1, dictum est, ideo sacerdos debet peccatori dare, quia
non est dominus, sed dispensator, et reddit quod suum est exigenti.
Sed Christus erat dominus sacramenti, nec Judas ibi jus habere
poterat, nisi quod Christus sibi daret. Ergo non debuit Judae
corpus tradere.
4. Praeterea, dominus dixit, quod discipuli bibentes bibituri
essent secum illud novum in regno patris sui, et quod erat eis in
remissionem peccatorum. Sed neutrum Judae competit. Ergo ipse non
sumpsit; et haec est ratio Hilarii.
1. Sed contra est quod Dionysius dicit: symbolorum conditor
partitur sanctissima non unimode ei sacra concoenanti, scilicet
Judae. Sanctissima autem dicit corpus et sanguinem suum, ut ibidem
patet. Ergo Judae dedit corpus suum.
2. Praeterea, sine exceptione dicitur Matth. 26, 26:
accipite omnes, et comedite. Ergo etiam Judae dedit.
Quaestiuncula 2
1. Ulterius. Videtur quod sub bucella corpus suum ei dedit. Dicit
enim Augustinus de Consec.: non mala erat bucella quae data est
Judae a domino. Salutem medicus dedit; sed ille, quia indignus
erat, accepit ad perniciem. Non autem fuisset indignus, si bucella
illa tantum panis fuisset. Ergo illa bucella erat corpus Christi.
2. Praeterea, Diabolum intrare in hominem est effectus peccati.
Sed Joan. 13, dicitur, quod post bucellam introivit in eum
Satanas. Ergo accipiendo bucellam, peccavit: ergo bucella erat
corpus Christi.
1. Sed contra est quod habetur in Glossa Joan. 14, super
illud: cui intinctum panem porrexero et cetera.
Quaestiuncula 1
Respondeo dicendum ad primam quaestionem, quod secundum Augustinum,
Christus corpus suum in coena cum aliis discipulis Judae dedit, ut
nobis exemplum daret quod peccatoribus occultis non essent sacramenta
deneganda, et ut omnem occasionem ei auferret male faciendi, quam
assumere potuisset, si in aliquo ab aliis discipulis ante apertam
malitiam fuisset discretus. Hilarius tamen contrarium dicere videtur.
Sed primum communius tenetur.
Ad primum ergo dicendum, quod quamvis Judas in rei veritate canis
esset, tamen non in manifesto; et ideo noluit eum detegere coram aliis
discipulis, ne desperationem incurreret, et sic liberius peccaret.
Ad secundum dicendum, quod Christus non dedit causam nec occasionem
Judae peccandi, sed peccatum evitandi ex mansuetudinis suae ostensione
ad ipsum; sed ipse ex vitali medicina sumpsit periculum mortis.
Ad tertium dicendum, quod illa non est sola causa, sed etiam ne
peccatorem occultum prodat.
Ad quartum dicendum, quod Judas bibit cum aliis sacramentaliter, sed
non spiritualiter; unde nec remissionem peccatorum consecutus est, nec
in regno patris secum bibit: quia potus ille tantum spiritualiter
bibentibus debetur.
Quaestiuncula 2
Ad secundam quaestionem dicendum, quod Christus primo Judae dedit
corpus suum cum aliis discipulis; sed postea bucella intincta in
ostensionem proditionis ejus ei porrecta, purus panis fuit, sicut
patet ex Glossa inducta.
Ad primum ergo dicendum, quod Augustinus loquitur non de bucella
intincta, sed de eo quod prius cum aliis discipulis acceperat. Vel
dicendum, quod dicitur ad perniciem assumpsisse, quia quod Christus
ad salutem suam fecerat porrigendo bucellam, ut videns se deprehensum,
ab iniquo proposito desisteret, ille ex hoc magis exasperatus fuit.
Ad secundum dicendum, quod in comestione bucellae intinctae, peccatum
Judae augmentatum fuit vel ex hoc quod exasperatus est magis, vel
propter praesumptionem qua cum magistro in catinum manum mittebat, ut
audacia bonam conscientiam mentiretur, ut dicitur Matth. 26, super
illud: qui intingit manum mecum etc., et ratione hujus augmenti
dicitur Diabolus post bucellam in eum intrasse; jam praemissum erat
enim in Evangelio, quod Diabolus immiserat in cor Judae Simonis
Scarioth, ut traderet eum.
|
|
