|
Postquam determinavit Magister de clavibus secundum se, incipit
determinare quorum sit habere claves; et dividitur in partes duas: in
prima ostendit quod sacerdotum sit claves habere; in secunda movet
quasdam dubitationes contra haec, ibi: sed non videtur quod omnes vel
soli sacerdotes has claves habeant. Et haec pars dividitur in duas:
in prima movet dubitationem de clave scientiae; in secunda de clave
potestatis, ibi: cumque jam constet non omnes sacerdotes illas duas
claves habere (...) quaeritur, utrum omnes sacerdotes eam
habeant. Et haec pars dividitur in duas secundum duas opiniones quas
in hac dubitatione tangit; secunda incipit ibi: aliis autem videtur
(...) cunctis sacerdotibus hanc clavem dari. Et haec dividitur in
tres: in prima ponit opinionem; in secunda confirmat eam, ibi: quod
vero hanc potestatem habeant omnes sacerdotes, Hieronymus testatur.
In tertia removet quaedam quae huic opinioni videntur esse contraria,
ibi: huic autem Augustini sententiae videtur obviare quod ait
Hesychius. Et circa hoc duo facit: primo ponit objectionem, qua
videtur ostendi quod non solis sacerdotibus usus clavium competit;
secundo quod malis sacerdotibus non competit; quorum utrumque est
contra secundam opinionem, quae vera est, ibi: praemissae vero
sententiae (...) videtur obviare quod dominus per Malachiam
prophetam malis sacerdotibus comminatur. Et circa hoc tria facit:
primo ponit objectionem; secundo aliorum solutionem ponit, ibi: sed
illud capitulum, maledicam etc. quidam referunt ad haereticos.
Tertio solutionem propriam ex dictis prius colligit, ibi: illud autem
Malachiae, scilicet maledicam benedictionibus vestris, sive super
haereticos tantum et excommunicatos, sive super omnes sacerdotes qui
vita, et scientia carentes, benedicere praesumunt, dictum
accipiatur. Circa secundum duo facit: primo ponit solutionem ad
auctoritatem prophetae inductam, quam quidam ponunt; secundo, ex
incidenti, qualis esse debeat qui recte debet potestate clavium uti,
ibi: qualem autem oporteat esse qui aliorum judex constituitur,
Augustinus describit. Hic est duplex quaestio. Prima de habentibus
claves. Secunda de correctione fraterna. Circa primum tria
quaeruntur: 1 quorum sit habere claves; 2 qui possunt clavibus uti;
3 in quem possit sacerdos clavibus uti.
|
|
