|
Quaestiuncula 1
1. Ad quartum sic proceditur. Videtur quod hoc sacramentum non
habeat aliquam formam. Cum enim efficacia sacramentorum sit ab
institutione, et item a forma; oportet quod forma tradatur ab ipso qui
sacramentum instituit. Sed forma hujus sacramenti non invenitur
tradita neque a Christo neque ab apostolis. Ergo sacramentum non
habet aliquam formam.
2. Praeterea, quae sunt de necessitate sacramenti, observantur
eodem modo apud omnes. Sed nihil est magis de necessitate sacramenti
habentis formam quam ipsa forma. Ergo cum non sit aliqua forma
communiter observata ab omnibus in hoc sacramento, quia diversis verbis
utuntur; videtur quod hoc sacramentum non habeat aliquam formam.
3. Praeterea, in Baptismo non requiritur forma nisi ad
sanctificationem materiae, quia est aqua verbo vitae diluendis
criminibus sanctificata, ut supra dictum est. Sed hoc sacramentum
habet materiam prius sanctificatam. Ergo non indiget aliqua forma
verborum.
1. Sed contra est quod Magister supra dixit, dist. 1, quod omne
sacramentum novae legis consistit in rebus et in verbis. Verba autem
sunt forma sacramenti. Ergo cum hoc sit sacramentum novae legis,
videtur quod habeat formam.
2. Praeterea, ad hoc est ritus universalis Ecclesiae, quae
quibusdam verbis utitur in collatione hujus sacramenti.
Quaestiuncula 2
1. Ulterius. Videtur quod forma hujus sacramenti debeat proferri
per orationem indicativam, et non per deprecativam. Quia omnia
sacramenta novae legis habent certum effectum. Sed certitudo effectus
non exprimitur in formis sacramentorum nisi per orationem indicativam,
ut cum dicitur: hoc est corpus meum; vel, ego baptizo te. Ergo
debet esse forma hujus sacramenti oratio indicativa.
2. Praeterea, in formis sacramentorum oportet exprimi intentio
ministri, quae requiritur ad sacramentum. Sed intentio conferendi
sacramentum non exprimitur nisi per orationem indicativam. Ergo et
cetera.
3. Praeterea, in quibusdam Ecclesiis dicuntur hujusmodi verba in
collatione hujus sacramenti: ungo hos oculos oleo sanctificato in
nomine patris etc., et hoc est conforme aliis formis sacramentorum.
Ergo videtur quod in hoc consistat forma hujus sacramenti.
1. Sed contra, illud quod est forma sacramenti, ab omnibus oportet
quod servetur. Sed verba praedicta non dicuntur secundum consuetudinem
omnium Ecclesiarum, sed tantum verba deprecativa, scilicet: per
istam unctionem et suam piissimam misericordiam indulgeat tibi dominus
quidquid deliquisti per visum et cetera. Ergo forma hujus sacramenti
est oratio deprecativa.
2. Praeterea, hoc videtur ex verbis Jacobi, qui attribuit
efficaciam hujus sacramenti orationi. Oratio, inquit, fidei sanabit
infirmum. Ergo cum efficacia sacramenti sit ex forma, videtur quod
forma hujus sacramenti sit praedicta oratio.
Quaestiuncula 3
1. Ulterius. Videtur quod praedicta oratio non sit competens forma
hujus sacramenti. Quia in formis aliorum sacramentorum fit mentio de
materia (sicut patet in confirmatione), quae non fit in verbis
praedictis. Ergo non est conveniens forma.
2. Praeterea, sicut effectus hujus sacramenti provenit in nos per
misericordiam divinam, ita et aliorum sacramentorum. Sed in forma
aliorum sacramentorum non fit mentio de misericordia divina, sed magis
de Trinitate et de passione. Ergo similiter debet hic esse.
3. Praeterea, duplex effectus hujus sacramenti in littera ponitur.
Sed in verbis praedictis non fit mentio nisi de uno, scilicet
remissione peccatorum; non autem de corporali sanatione, ad quam
Jacobus ordinat orationem fidei, dicens: oratio fidei sanabit
infirmum. Ergo forma praedicta est incompetens.
Quaestiuncula 1
Respondeo dicendum ad primam quaestionem, quod quidam dixerunt quod
nulla forma est de necessitate hujus sacramenti. Sed hoc videtur
derogare effectui hujus sacramenti: quia omne sacramentum efficit
signando: signatio autem materiae non determinatur ad effectum
determinatum, cum ad multa se possit habere, nisi per formam
verborum; et ideo in omnibus sacramentis novae legis, quae efficiunt
quod figurant, oportet esse et res et verba, ut supra, distinct.
1, Magister dixit. Et praeterea Jacobus totam vim hujus sacramenti
videtur constituere in oratione, quae est forma hujus sacramenti, ut
dicetur; et ideo praedicta opinio praesumptuosa videtur et erronea.
Et propter hoc dicendum, sicut communiter dicitur, quod habet formam
determinatam, sicut et alia sacramenta.
Ad primum ergo dicendum, quod sacra Scriptura omnibus communiter
proponitur; et ideo forma Baptismi, quia ab omnibus dari potest,
debet in sacra Scriptura exprimi; et similiter forma Eucharistiae,
quae exprimit fidem illius sacramenti, quae est de necessitate
salutis. Sed formae aliorum sacramentorum non inveniuntur in
Scriptura traditae: sed Ecclesia ex traditione apostolorum habet,
qui a domino acceperunt, ut dicit apostolus, 1 Corinth. 11,
23: ego enim accepi a domino quod et tradidi vobis.
Ad secundum dicendum, quod illa verba quae sunt de essentia formae,
scilicet oratio deprecativa, ab omnibus dicuntur; sed alia quae sunt
de bene esse, non observantur ab omnibus.
Ad tertium dicendum, quod materia Baptismi habet quamdam
sanctificationem per se ex ipso tactu carnis salvatoris; sed ex forma
verborum accipit sanctificationem actu sanctificantem; et similiter
post sanctificationem materiae hujus sacramenti secundum se, requiritur
sanctificatio in usu, per quam actu sanctificet.
Quaestiuncula 2
Ad secundam quaestionem dicendum, quod forma hujus sacramenti est
oratio deprecativa, ut patet per verba Jacobi, et ex usu Romanae
Ecclesiae, quae solum verbis deprecativis utitur in collatione hujus
sacramenti; cujus ratio multiplex assignatur. Primo, quia suscipiens
sacramentum hoc, est viribus propriis destitutus, unde indiget
orationibus sublevari. Secundo, quia datur exeuntibus, qui jam
desinunt de foro Ecclesiae esse, et in solius Dei manu requiescunt;
unde et ei per orationem committuntur. Tertio, quia hoc sacramentum
non habet aliquem effectum qui semper ex operatione ministri
consequatur, omnibus quae sunt de essentia sacramenti, rite peractis,
sicut character in Baptismo et confirmatione, et transubstantiatio in
Eucharistia, et remissio peccati in poenitentia existente
contritione, quae est de essentia sacramenti poenitentiae, non autem
de essentia hujus sacramenti; et ideo in hoc sacramento non potest esse
forma indicativi modi sicut in praedictis sacramentis.
Ad primum ergo dicendum, quod hoc sacramentum, sicut et praedicta,
quantum est de se, habet certitudinem; sed potest impediri ex fictione
recipientis (etiam si se sacramento subjiciat per intentionem) quod
nullum effectum consequatur; et propter hoc non est simile de hoc, et
de aliis sacramentis, in quibus semper aliquis effectus consequitur.
Ad secundum dicendum, quod per ipsum actum qui ponitur in forma,
scilicet: per istam sanctam unctionem, satis exprimitur intentio.
Ad tertium dicendum, quod verba illa indicativi modi, quae secundum
morem quorumdam praemittuntur orationi, non sunt forma hujus
sacramenti; sed sunt quaedam dispositio ad formam, inquantum intentio
ministri determinatur ad actum illum per illa verba.
Quaestiuncula 3
Ad tertiam quaestionem dicendum, quod praedicta oratio est competens
forma hujus sacramenti: quia tangit sacramentum in hoc quod dicitur:
per istam unctionem; et illud quod operatur in sacramento, scilicet
divinam misericordiam; et effectum, scilicet remissionem peccatorum.
Ad primum ergo dicendum, quod materia hujus sacramenti potest
intelligi per actum unctionis: non autem materia confirmationis per
actum in forma expressum; et ideo non est simile.
Ad secundum dicendum, quod misericordia respicit miseriam, quia hoc
sacramentum datur in statu miseriae, scilicet infirmitatis; ideo
potius hic quam in aliis fit de misericordia mentio.
Ad tertium dicendum, quod in forma debet exprimi effectus
principalis, et qui semper inducitur ex sacramento, nisi sit defectus
ex parte recipientis. Non autem talis effectus est corporalis
sanitas, ut ex dictis patet, quamvis quandoque sequatur: ratione
cujus Jacobus hunc effectum attribuit orationi, quae est forma hujus
sacramenti.
|
|