|
Patronus est turpitudinis qui celat crimen uxoris. Contra, Prov.
11, 13: fidelis est qui celat crimen amici. Et dicendum, quod
hoc intelligitur quando celatio non est in praejudicium correctionis;
alias celans patrocinium turpitudini praestat. Solet quaeri, an
valeat duci in conjugium quae prius est polluta per adulterium.
Sciendum, quod plura sunt crimina quae propter sui enormitatem
impediunt matrimonium contrahendum. Primum est incestus; secundum,
uxoricidium, tertium rapina alienae sponsae; quartum, quando aliquis
insidiando matrimonio filium proprium de sacro fonte suscepit; quintum
interfecit presbyterum; sextum, quando aliquis peragit poenitentiam
solemnem. Non tamen propter crimina interimitur matrimonium
contractum. Sed tamen sunt quaedam crimina quae dirimunt matrimonium
contractum. Unum est, quando aliquis cum aliqua conjugata concubuit,
et ex hoc machinatur in mortem viri cum effectu; tunc enim ad invicem
contrahere non debent; et si contraxerint, separantur. Secundum
est, quando praestat fidem adulterae quod ducet eam uxorem. Sed hoc
intelligendum est quando tam adulter quam adultera sciebat
impedimentum; alias matrimonium non dirimeretur postquam contractum
esset. Tertium est, quando contrahit cum ea de facto; primum enim
matrimonium facit quod non stat secundum; unde si primum non fuisset
verum matrimonium, secundum staret. Sciendum etiam, quod in casu
secundo et tertio, scilicet fide data de matrimonio contrahendo, etiam
matrimonio contracto per verba de praesenti de facto, nisi fuerit ibi
pollutio carnalis, non propter hoc dirimitur matrimonium sequens post
mortem viri de novo contractum.
|
|
