|
Omnes ad aetatem eamdem resurgent et cetera. Hoc intelligendum est
non quantum ad mensuram corporis, sed quantum ad perfectionem
corporis. Triginta enim duorum annorum et trium mensium erat aetas
Christi. Hoc intelligendum est secundum illam opinionem quae ponit
Christum in principio trigesimi anni nondum completi baptizatum
fuisse. Sed secundum opinionem Chrysostomi, qui ponit quod
Christus, cum baptizatus fuit, erat triginta annorum, et inceperat
trigesimum primum, oportet dicere, quod Christus triginta tribus
annis et tribus mensibus vixerit: tribus enim annis praedicavit, et
mensibus quasi tribus. Non est autem fas dicere, quod in
resurrectione accedat corpori magnitudo. Sed contra hoc videtur: nani
et gigantes resurgent in quantitate quam hic habuerunt. Et dicendum,
quod hoc intelligendum est de quantitate quam hic habuerunt vel habituri
essent natura non errante per superabundantiam vel defectum. Sed in
quemlibet pulverem ac cinerem resolvatur et cetera. Sciendum, quod
hae resolutiones quae in littera tanguntur, distribuuntur hoc modo.
Primo enim accipit illa in quae corpus humanum proximo resolvitur;
unde quantum ad partes grossas et terrestres ponit pulverem et cinerem;
ut in pulverem dicatur resolvi, inquantum exsiccatur per congelationem
humidi ex frigore agente; in cinerem vero, inquantum exsiccatur per
extractionem humidi a calore agente. Sed quantum ad partes subtiles et
aereas halitus ponit et auras; ut halitus referatur ad vapores
humidos, qui ab humano corpore resolvuntur; aura autem ad fumos siccos
qui sunt materia venti, qui proprie aura dicitur. Deinde vero ponit
illa in quae primo resolvitur. Haec autem vel sunt sensibilia, vel
insensibilia. Si insensibilia, sic tangit elementa in hoc quod
dicit: in quamcumque aliorum corporum substantiam; et elementa in hoc
quod dicit: in ipsa elementa. Si autem sunt sensibilia, sic tangit
alia bruta et homines in hoc quod dicit: in quorumcumque animalium et
hominum cibum carnemque mutetur; ut cibus pertineat ad id quod est in
via transmutationis humani corporis in substantiam praedictam; quod
vero dicit carnem, pertineat ad terminum transmutationis praedictae.
Illi animae in puncto temporis reddit quae illam primitus, ut homo
fieret, cresceret, viveret, animavit. Exponendum est primitus non
solum quod est prius tempore, sed quod est principalius, ut ex dictis
patet: alias oporteret dicere, quod costa de qua formata est mulier,
in Adam resurgeret, cujus anima primo fuit animata; resurget tamen in
Eva, quia in ea principalius fuit, ut scilicet pertinens ad
perfectionem individui, non solum ad perfectionem speciei, sicut
fuerat in Adam. Resurgent quidem sanctorum corpora sine ullo vitio et
cetera. Ista quae hic ponuntur, hoc modo differunt, ut vitium
pertineat ad intemperantiam humorum, aut indispositionem inferiorum
partium; deformitas autem ad dispositionem partium exteriorum;
corruptio vero ad diminutionem, ut si corpora sine aliquo membro
resurgerent; onus autem ad indispositionem organorum respectu virtutis
motivae; difficultas vero ad ipsius virtutis debilitatem. Et
cruciabit damnatorum corpora hominum vel Daemonum et cetera. Hoc
dicit Augustinus secundum opinionem quae ponit Daemones habere corpora
naturaliter sibi unita. Profiteri animam posse habere similitudinem
corporis et corporalium omnino membrorum, quisquis renuit, potest
negare animam esse quae in somnis videt vel ambulare se, vel sedere et
cetera. Non est intelligendum, quod anima separata habeat
similitudinem corporis, et membrorum corporalium realiter, sicut
Apollinarius posuit; sed solummodo per modum apprehensionis vel
intellectivae, vel etiam imaginariae, ut quidam volunt. Neque enim
non sentiunt et cetera. Hoc potest exponi, ut sentire non accipiatur
pro actu exteriori sensus, sed pro actu intellectus, secundum quod
intellectus quandoque sensus dicitur. Quaeri ac disputari potest,
quando incipit homo in utero vivere. De hoc aliqua dicta sunt in 3
Lib., distinct. 3, ubi de conceptione dominici corporis agebatur.
Ac non potius duos (quod futurum erat, si gemini nascerentur)
resurrecturos aestimemus. Hoc non dicit Augustinus: quia ex quo
habebat principalia membra duplicia, sicut duo capita et duo corda,
manifestum erat quod duae animae inerant; et ita duo homines erant,
sed conjuncti per errorem naturae.
|
|
