|
Cum tamen virtute divinitatis sit suscitaturus, non humanitatis. Sed
contra est quod dicitur in Glossa 1 Corinth. 15, quod resurrectio
Christi fuit causa nostrae resurrectionis. Sed Christus secundum
humanitatem resurrexit. Ergo virtute humanitatis corpora
resuscitabit. Et dicendum, quod sicut Damascenus in 3 Lib.,
dicit, humanitas Christi est quasi divinitatis organum, sicut corpus
animae; unde effectus aliquis potest attribui humanitati Christi
dupliciter. Uno modo secundum se, sicut attribuitur ei tangere
leprosum, et hujusmodi; alio modo inquantum est instrumentum
divinitatis; sicut attribuitur ei tactu suo leprosum mundare. Hoc
autem modo attribuitur humanitati Christi sua resurrectione nostram
causare, sicut tactu suo leprosum mundare. Et quia instrumentum non
agit nisi in virtute principalis agentis; inde est quod dicitur
Christus resuscitaturus corpora non virtute humanitatis, sed
divinitatis; quamvis sua resurrectio sit nostrae resurrectionis causa
per modum quo tactus leprosi est causa mundationis. Per verbum filium
Dei fit animarum resurrectio, per verbum factum in carne filium
hominis fit corporum resurrectio. Sed contra, quia sicut resurrectio
Christi dicitur esse causa resurrectionis nostrae corporalis, ita et
spiritualis, ut patet per illud Rom. 4, 25: resurrexit propter
justificationem nostram. Et dicendum, quod utrumque fit principaliter
virtute divina, et quasi instrumentaliter per operationem humanitatis
Christi; sed tamen spiritualis resurrectio appropriatur divinitati;
corporalis vero humanitati per appropriationem quamdam; ut servetur
similitudo inter effectum et causam. Filius cum patre et spiritu
sancto eadem vita est, quae pertinet ad animam non ad corpus. Sed
contra, quia omnis vita tam spiritualis quam corporalis oritur a vita
divina, et imitatur eam, ut patet per Dionysium, 6 cap. de
Divin. Nomin. Et dicendum, quod dicitur non pertinere ad corpus,
quia corpus non potest ejus esse particeps per cognitionem et amorem.
Angeli deferent ante signum crucis. Sed contra est quod signum illud
crucis non habet aliquem ordinem ad incorruptionem; et ita non
remanebit post illam innovationem. Et dicendum, quod signum crucis
non accipitur hic pro ipso ligno crucis dominicae, sed pro aliqua
repraesentatione ipsius. Columnae caeli pavent adventum ejus.
Columnae caeli hic dicuntur Angeli qui caelos movent, quia in eorum
virtute sustentatur tota efficacia caelestis actionis, cum omnia
corpora regantur per spiritum vitae rationalem, ut Augustinus dicit
3, de Trinit. Quantum luxit sol in prima conditione septem dierum
ante peccatum primi hominis, tantum lucebit post judicium.
Intelligenda est haec comparatio secundum commodum quod homo percipit
ex lumine caelestium corporum quod fuit majus ante peccatum quam post;
quamvis post resurrectionem realiter magis luceant, ut dictum est.
Significat, solem et lunam his qui erunt in aeterna beatitudine,
nullum lucis usum praestare. Hoc intelligendum est de usu
necessitatis, ut prius dictum est. Ne impii in tormentis sub terra
positi fruantur luce eorum. Secundum hoc videtur Isidorus sensisse,
quod Infernus sit in alia superficie terrae; cum tamen ab aliis
dicatur, quod sit in profundo terrae. Quidam vero dicunt, Isidorum
etiam hoc sensisse, quod Infernus sit in profundo terrae; sed quod ex
alia superficie terrae sit aliquis magnus terrae hiatus, unde lumen
solis ad alios qui sunt in Inferno pervenire posset, si sol terram
circuiret: quod utrum verum sit, omnino certum non est.
|
|
