|
Hic determinat Magister de Angelis bonis et malis, quantum ad
corporum assumptionem; et dividitur in partes duas: in prima
determinat de eis quantum ad assumptionem corporum; secundo quantum ad
impressionem in nos, ibi: illud etiam consideratione dignum videtur,
utrum Daemones (...) hominum substantialiter intrent corpora.
Prima dividitur in partes duas: in prima determinat de apparitione
Angelorum in corporalibus formis, utrum sit per corpus assumptum, vel
naturaliter unitum; in secunda determinat de apparitione divina, ibi:
nec dubitandum est, Deum in corporalibus formis apparuisse hominibus.
Ubi duo facit: primo dicit, Deum apparuisse in corporalibus formis;
secundo ostendit Deum nunquam in sua essentia visibiliter apparuisse,
ibi: ceterum haec velut nimis profunda atque obscura, linquentes,
illud indubitanter teneamus, quod Deus in specie essentiae suae
nunquam mortalibus apparuit. Circa primum duo facit: primo ostendit,
Deum in visibilibus formis apparuisse; secundo inquirit dictae
apparitionis modum, ibi: sed ubi Deus hominibus in corporalibus
imaginibus apparuisse asserit, perplexam quaestionem proponit. Hic
sex quaeruntur: 1 utrum Angeli habeant corpora naturaliter unita; 2
si non habeant, utrum assumant; 3 si sic, qualiter sibi corpora
assumant; 4 quas operationes per ea exerceant; 5 qualiter in nos
imprimere possint; 6 quomodo Deus in formis corporalibus appareat.
|
|
