|
1. Ad sextum sic proceditur. Videtur quod ipse Deus in
corporalibus figuris non apparuerit. Hujusmodi enim apparitiones
factae patribus in prophetis, factae sunt mediantibus Angelis, quorum
etiam dispositione lex tradita est, ut dicitur Act. 7, et ad
Hebr. 2. Sed ille apparet qui immediate revelationem facit. Ergo
videtur quod in hujusmodi formis corporalibus Deus non apparuerit.
2. Praeterea, Angelus apparens visibiliter assumit corpus in quo
videtur. Sed Deus nunquam assumpsit corpus, nisi in unitate
personae. Ergo videtur, quod ipse in corporalibus figuris non
videatur.
3. Praeterea, Angelus qui apparet in aliquo corpore, est in eo in
quo prius non fuerat. Sed in illis creaturis in quibus apparere
dicitur Deus non est nisi sicut prius fuerat, scilicet per essentiam,
praesentiam; et potentiam. Ergo videtur quod ipse non apparebat.
4. Praeterea, si ipse Deus apparuerit, ergo videtur quod missio
visibilis facta fuerit in veteri testamento, sicut etiam in novo, quod
a sanctis negatur.
1. Sed contra est, quod dicitur Exod. 20, 3, ubi dominus
loquitur ad populum dicens: non erunt tibi alii dii praeter me; et
frequenter etiam invenitur: ego dominus. Ergo videtur quod ipsemet
Deus apparuerit.
2. Praeterea, Isai. 6, 1, dicitur: vidi dominum sedentem
super solium excelsum et elevatum, quod non potest convenire nisi ipsi
Deo. Ergo videtur, quod ipsum Deum viderit.
Respondeo dicendum, quod Deus secundum essentiam suam corporalibus
oculis nunquam videri potest nec etiam intellectu nisi a beatis, sed in
corporalibus formis hominibus apparuit. Haec autem apparitio facta est
ministerio Angelorum, ut dicit Augustinus in Lib. de Trinitate:
quia divinae illuminationes non veniunt in nos nisi mediante caelesti
hierarchia, ut dicit Dionysius. Unde in omnibus illis apparitionibus
corporalibus corpus formatum est et assumptum et motum ab Angelo; sed
tamen in corpore assumpto per Angelum dicitur apparere Angelus, et
aliquando Deus. Formatio enim et apparitio corporis assumpti, ut
dictum est, fit ad ostendendas proprietates spiritualium
substantiarum. Quandoque enim Angelus, qui immediate illuminat
hominem, vult instruere eum de propria virtute quam ipse habet; et
tunc in corpore illo exprimit similitudines suae virtutis; et sic
dicitur ille inferior Angelus apparere. Aliquando autem vult
instruere hominem de virtute divina, vel etiam superioris Angeli, per
quam operatur; et tunc format corpus assumptum ad exprimendam
eminentiam divinae majestatis vel etiam proprietates superioris
Angeli; et tunc dicitur Deus apparere vel ille superior Angelus; et
hoc etiam Gregorius dicit in Glossa Exodi 3 assignans causam quare
Angelus qui loquebatur Moysi, quandoque vocatur Angelus, quandoque
dominus.
Et per hoc patet responsio ad primum: quia non dicitur apparere ille
Angelus qui immediate corpus format, sed Deus, cujus proprietates in
figura ostensi corporis significantur.
Et similiter ad secundum: quia quamvis Angelus corpus formet vel
moveat, non tamen ipse apparere dicitur, ratione jam dicta, sed
Deus.
Ad tertium dicendum, quod Deus erat in illis creaturis novo modo,
sicut signatum in signo.
Ad quartum dicendum, quod immissio visibilis divinae personae differt
ab apparitione, de qua differentia dictum est, in 1, dist. 16.
|
|
