|
1. Ad quintum sic proceditur. Videtur quod immortalitas Adae non
sit eadem cum immortalitate resurgentium. Primo per hoc quod
Augustinus dicit quod alia est immortalitas quam in Adam perdidimus,
et alia quam per Christum in resurrectione speramus.
2. Praeterea, de eodem in idem non est aliqua transmutatio. Sed
infra dicetur, quod si Adam perstitisset, transferendus erat de
immortalitate quam habebat, in spiritualem vitam. Ergo immortalitas
spiritualis, qualis est resurgentium, non est eadem cum immortalitate
Adae.
3. Praeterea, impassibilitas resurgentium est quaedam ipsorum dos.
Sed Adam in primo statu dotem non habuit, cum dos non debeatur nisi
ei qui traducitur in domum caelestis sponsi per modum sponsae. Ergo et
cetera.
4. Praeterea, ea quae causantur ex diversis principiis, oportet
esse diversa. Sed immortalitas Adae causabatur ex innocentiae
gratia; immortalitas autem resurgentium causabitur ex habitu gloriae in
beatis. Ergo non eadem immortalitas est utrobique.
1. Sed contra, immortalitas corporis consequitur libertatem
arbitrii, secundum ejus diversum statum. Sed in omnibus statibus est
eadem libertas arbitrii. Ergo eadem est immortalitas corporis in primo
et ultimo resurgentium statu.
2. Praeterea, una et eadem potentia est quae prius disposita est,
et postmodum efficitur necessitas. Sed corpus hominis in primo statu
erat immortale, quasi secundum potentiam dispositam tantum, eo quod
poterat mori et non mori; in ultimo vero statu erit immortale secundum
potentiam quae est necessitas ad vitam, quia impossibile erit mori.
Ergo est una et eadem immortalitas.
Respondeo dicendum, quod immortalitas dicit potentiam quamdam ad
semper vivendum et non moriendum. Haec autem potentia in natura humana
ex parte corporis non invenitur, nisi imperfecta, quasi potentia
obedientiae tantum; eo quod per principia naturae, vitae sempiternitas
haberi non potest; sed complementum hujus potentiae est ex aliquo
divino munere gratis collato. Sic ergo immortalitas dupliciter
considerari potest: vel quantum ad potentiam incompletam naturalem; et
sic est una et eadem immortalitas, sicut una et eadem natura; vel
quantum ad munus gratiae, quod est quasi formale complens dictam
potentiam, et sic invenitur differentia utriusque immortalitatis et
impassibilitatis; quia prima fuit per gratiam innocentiae, ultima vero
erit per donum gloriae. In primo enim statu talis erat victoria animae
super corpus ut nihil in corpore fieri posset quod animae adversaretur;
sed in ultimo statu amplior erit victoria in hoc quod proprietates
animae quodammodo in corpus redundabunt, ut corpus agile et lucidum et
spirituale efficiatur, et impassibile.
Et per hoc patet responsio ad utramque partem.
|
|
