|
Excipitur honestate nuptiali, hoc modo ut scilicet quod sine nuptiis
turpitudinem culpae et poenae haberet, per honestatem matrimonii
turpitudine poenae remanente, turpitudo culpae tollatur. Sed
potuerunt in Paradiso eis esse nuptiae honorabiles: quia in statu illo
nuptiae simpliciter virginitate honorabiliores fuissent, eo quod in
nullo integritate mentis laesa, fecunditas carnis in matrimonio,
sterilitati virginitatis praevaluisset. Vel quia Deus nondum
jusserat. Videtur hoc esse falsum: quia actum matrimonialem
praeceperat Deus, dicens: crescite et multiplicamini et replete
terram. Sed quod dicitur hic potest intelligi de speciali jussione ad
determinatum tempus. Responderi potest, quod filios parvulos nasci
oportebat propter materni uteri necessitatem. In hac responsione
Magister unum asserit, scilicet, quod oporteat pueros in principio
nativitatis parvos quantitate esse: sed tria sub dubio relinquit.
Quorum unum est, si statim post nativitatem in perfectam quantitatem
transformati fuissent. Sed hoc non potuit fieri operatione naturae,
sed solum divino miraculo. Secundum est an essent parvuli per aliquod
tempus, ita quod defectum quantitatis haberent sed non virtutis quantum
ad membrorum officium. Tertium si in utroque per aliquod tempus
imperfecti fuissent, scilicet et quantitate et virtute.
|
|