|
Ostenso quod peccatum originale est, et quid sit, hic prosequitur
quasdam conditiones ipsius; et dividitur in partes tres: in prima
determinat de peccato originali quantum ad ejus principium, ostendens
quomodo traducatur; in secunda determinat de eo quantum ad ejus
terminum, ostendens quomodo per Baptismum remittatur, 33 dist.:
quoniam supra dictum est, originale peccatum esse vitium
concupiscentiae (...) superest investigare quomodo in Baptismo
dimittatur; in tertia determinat de eo quantum ad ejus numerum,
inquirens, an sit unum, vel plura, dist. 33, ibi: praedictis
adjiciendum videtur an peccata praecedentium patrum ad parvulus
transeant. Prima dividitur in duas: in prima ostendit modum quo
peccatum originale traducitur; in secunda movet contra hoc quamdam
dubitationem, ibi: sed ad hoc opponitur hoc modo. Prima dividitur in
duas: in prima determinat modum quo peccatum originale in nos
pervenit; in secunda ex ipso modo concludit rationem nominis, ibi:
jam ostensum est quid sit originale peccatum. Prima dividitur in
tres: in prima movet quaestionem, utrum scilicet peccatum originale
per traductionem carnis in nos deveniat; in secunda excludit sententiam
illorum qui per traductionem animae peccatum originale in nos devenire
dicebant, ibi: putavere quidam, secundum animam trahi peccatum
originale; in tertia ostendit qualiter secundum traductionem carnis
originale peccatum traducatur, ibi: est enim peccatum originale, ut
supra diximus, concupiscentia, non quidem actus, sed vitium. Et
dividitur in partes tres: in prima ostendit quod propter foeditatem
quae est in carne, cum traductione carnis simul culpa vel poena
traducitur; in secunda inquirit de illa foeditate quid sit, utrum
scilicet culpa, vel poena, ibi: hic quaeri solet, utrum causa
peccati originalis (...) culpa sit, vel poena, sive aliquid
aliud; in tertia ostendit quomodo illi qui ab hac foeditate purgati
sunt, peccatum originale transmittere possunt, ibi: ne autem
miremur, et intellectu turbemur (...) diversarum similitudinum
inductione id posse fieri insinuat Augustinus. Hic quaeruntur duo.
Primo de traductione originalis peccati. Secundo de subjecto ejus.
Circa primum quaeruntur duo: 1 utrum per traductionem carnis
originale peccatum traducatur; 2 utrum in omnes homines necessarium
sit originale peccatum transire.
|
|
