|
Istas poenas pauci vident. Rationem hujus reddit philosophus in 9
Ethic.; quia natura intellectualis, quae suis bonis per hujusmodi
destituitur, occulta est; sed natura exterior magis apparet: unde
magis est creditum a sensibilibus hominibus se esse hoc quod sunt
propter naturam sensibilem, quam per naturam intellectualem: et hoc
ideo quia quod nocet eis secundum intellectualem naturam, non reputant
poenam, sed solum quae nocent secundum naturam exteriorem eis notam;
quamvis e contrario sit secundum rei veritatem. Enumerat multa quae
peccata sunt, et poena peccati. Intelligendum est de his quae sunt in
genere culpae; alias falsum esset: quia quaedam sunt tantummodo
poenae, et nullo modo culpae. Ponit Deus offendiculum, dum scilicet
impedimenta peccati non subtrahit. Non tamen potest dici poena
peccati, scilicet alterius: quia illa poena quae sequitur, ejusdem
peccati poena est quod eam effecit. Nec tamen inquantum peccata sunt,
a Deo sunt. Quia peccata sunt aliquid, inquantum a voluntate
procedunt; sed poena peccata fiunt, secundum quod invenitur in eis
aliquid voluntati repugnans, ut dictum est. Vel de homine secundum
statum liberi arbitrii. Ista solutio non videtur conveniens: quia
praecepta legis homini post peccatum data sunt, de quibus Hieronymus
locutus est.
|
|