|
Non quia non sit actio vel voluntas mala quae aliquid est; sed quia a
vero esse separat homines. Istud inconvenienter dicitur. Constat
enim quod actio, inquantum est actio, non est separata a vero esse,
sed inquantum est inordinata. Unde quod peccatum dicatur nihil, non
est ratione actionis, sed ratione inordinationis. Hic de substantiis
atque naturis tantum accipienda fore tradunt. Ex hoc non plus
habetur, nisi quod substantia et natura uno modo accepta, differunt ab
actione bona et mala; et hoc verum est. Opera Diaboli, quae vitia
dicuntur, actus sunt, non res. Dicuntur non esse res ex ea parte qua
habent quod vitia sint, scilicet ex parte privationis. Sunt ergo
aliquae res quibus homines mali sunt verum est, sed non eis homines
mali sunt inquantum sunt res, sed inquantum alicui privationi
subsistunt. Quid ergo mirum, si Deus dicitur non esse auctor eorum?
Ista objectio nulla est: quia ejus quod nihil est, potest aliquid
esse causa, non quidem directe agendo, sed removendo prohibens; sicut
claudens fenestram facit tenebras (quae nihil sunt) dum removet
lucem, quae tenebras prohibebat; ita etiam et privationem aliquam quae
poena est, Deus efficere potest, quamvis illa privatio nihil sit,
non praebendo illud quod privationem prohibeat: sicut non praebendo
gratiam, causat privationem gratiae. Sed illum defectum, prout in eo
ratio culpae consistit, non causare potest Deus, ut dictum est.
Bonorum, illi subintelligi volunt. Ista responsio nulla est: quia
non minus est verum quod omne ens est a primo ente, quam quod omne
bonum est a primo bono; unde in quocumque invenitur natura entis,
invenitur natura boni; et ideo oportet ens absolute a Deo esse.
Iniquitas quippe ipsa non est substantia. Hic accipit Augustinus
substantiam non prout significat rem primi praedicamenti, sed prout
significat essentiam rei in quocumque genere existentis. Iniquitas
enim ex parte defectus, unde iniquitatis rationem habet, essentia
caret. Si autem acciperet substantiam secundum quod significat
praedicamentum primum, aequaliter verum esset quod justitia non est
substantia, sicut quod iniquitas non est substantia.
|
|
