|
Affectus tuus nomen imponit operi tuo. Si universaliter
intelligitur, oportet exponi de affectu eligente, et non solum
intendente, ut dictum est. Ubi fides non erat, bonum opus non erat,
idest meritorium. De hoc tamen in sequenti distinctione quaeretur.
Qui dicunt omnes actus esse indifferentes. Illi considerabant actus
secundum rationem generis tantum; quia inquantum actus est generaliter
sumptus, indifferens est ad bonitatem vel malitiam moralem, quamvis
habeat bonitatem naturalem. Si tamen intelligebant de actu
particulariter accepto, sic simpliciter falsa erat ista opinio. Sed
hoc non videntur intellexisse: quia actionem particulariter acceptam
dicebant esse conjunctam cuidam fini, ex quo bonitatem vel malitiam
habet, sicut furari vel aliquid hujusmodi. Aliis autem videtur quod
quidam actus in se mali sunt. Isti accipiebant actus secundum quod ad
aliquam speciem determinantur, non tamen secundum quod sunt
individuati; et quia aliqui actus ex specie sua habent bonitatem, et
aliqui malitiam, et aliqui neutrum, ut levare festucam; ideo
distinguebant actus per tria genera: et quia illud quod inest alicui ex
specie sua nunquam recedit ab eo, ideo dicebant, quod actus qui non
sunt indifferentes, si sunt boni, quacumque intentione fiant, boni
remanent, et similiter de malis; intelligentes de bonitate ex genere
vel ex specie actus: non quod actus qui erat bonus ex genere vel
circumstantia, si fieret mala intentione, esset bonus simpliciter;
sed quia bonus remanebat ex genere. Sed Augustinus evidentissime
docet (...) omnes actus secundum intentionem et causam judicandos
bonos vel malos. Hic ponitur tertia opinio; et haec accipit actum
bonum vel malum simpliciter. Et quia intentio mala sufficit ad hoc
quod actus sit malus simpliciter, non tamen intentio bona sufficit ad
hoc quod actus sit bonus simpliciter; ideo ex intentione, secundum
hanc opinionem, judicantur actus mali, non autem boni; et sic patet
quod quaelibet harum trium opinionum secundum aliquid vera est. Qui
crucifigendo Christum, arbitrabantur se obsequium praestare Deo.
Hoc intelligitur de minoribus deceptis fraude majorum qui eum ex
malitia persequebantur, cognoscentes eum a Deo venisse per signa quae
faciebat. Quae tamen quidam contendunt nunquam habere bonam causam.
Hoc dicunt illi de prima opinione, vel etiam de secunda: et accipiunt
causam et non finem ultimum, sed finem proximum, qui malus est: sunt
enim malo fini conjuncta ut bene fieri non possint.
|
|
