|
Postquam determinavit Magister de merito Christi secundum quod
ordinatur ad bonum consequendum sibi et nobis, hic determinat de merito
ipsius secundum quod ordinatur ad remotionem mali in nobis: ipse enim
in se nec subjectus est culpae neque debitor est poenae. Dividitur
autem in duas partes: in prima ostendit quomodo per passionem Christi
liberamur a malis; in secunda de causa passionis Christi, dist.
20: si vero quaeritur. Prima in duas: primo ostendit quomodo per
meritum passionis Christi sumus liberati a malo; secundo determinat de
his quae dicuntur de Christo ratione hujus liberationis, ibi: unde
ipse vere dicitur mundi redemptor. Prima in duas: primo ostendit
quomodo per passionem Christi liberati sumus a malo culpae, et a
potestate instigantis ad culpam, scilicet Daemonis; secundo ostendit
quomodo per dictam passionem sumus liberati a malo poenae, ibi: a
poena redemit. Circa primum duo facit: primo ponit intentum; secundo
exequitur propositum, ibi: sed quomodo a peccatis per ejus mortem
soluti sumus? Circa quod duo facit: primo prosequitur modum quo per
Christi passionem et mortem liberati sumus a peccato; secundo quomodo
liberati sumus a potestate Diaboli, ibi: a Diabolo liberamur.
Circa quod tria facit: primo ostendit quantum ad quid liberati sumus a
potestate Diaboli; secundo exponit modum liberationis, ibi: unde
Augustinus causam et modum nostrae redemptionis insinuans ait; tertio
quod hoc fieri non poterat nisi per Deum et hominem, ibi: factus est
igitur homo mortalis. Et a poena redemit. Hic ostendit quomodo sumus
liberati a poena per Christi passionem; circa quod duo facit: primo
ostendit a qua poena nos liberavit; secundo modum liberationis, ibi:
peccata quoque nostra, idest poenam peccatorum nostrorum, dicitur in
corpore suo super lignum portasse. Unde ipse vere mediator dicitur.
Hic determinat de his quae dicuntur de Christo ratione dictae
liberationis: et circa hoc duo facit: primo ostendit quare dicatur
redemptor; secundo quare dicatur mediator, ibi: qui solus dicitur
mediator. Circa quod tria facit: primo ostendit rationem quare
dicitur mediator; secundo ostendit quod ipse solus est mediator, non
pater vel spiritus sanctus, ibi: sed cum peccata deleat non solus
filius, sed et pater et spiritus sanctus (...) quare solus filius
dicitur mediator? Tertio ostendit secundum quam naturam ipse sit
mediator, ibi: unde et mediator dicitur secundum humanitatem. Hic
quaeruntur quinque: 1 utrum per passionem Christi simus liberati a
peccato; 2 utrum per ipsum simus liberati a potestate Diaboli; 3
utrum per ipsum simus liberati a poena; 4 utrum ratione illius
liberationis, Christus dicendus sit redemptor; 5 utrum eadem ratione
sit mediator.
|
|
