|
Postquam determinavit Magister de virtutibus, hic incipit determinare
de donis. Dividitur autem haec pars in partes tres: in prima
determinat de donis in communi; in secunda de quodam donorum, scilicet
de timore, quod specialem difficultatem habet propter sui
multiplicitatem, ibi: et quia de timore tractandi nobis occurrit
locus, sciendum est, quatuor esse timores; in tertia ostendit
differentiam aliquorum donorum ad invicem propter maximam eorum
convenientiam, 35 distinct., ibi: post praemissa diligenter
considerandum est in quo differat sapientia a scientia. Prima
dividitur in duas: primo determinat de donis secundum veritatem; in
secunda movet quamdam dubitationem contra veritatem praedeterminatam,
ibi: his autem videtur obviare quod Beda de timore domini dicit.
Circa primum duo facit: primo ostendit dona virtutes esse, et in
patria permanere; secundo ostendit quod in Christo plenissime
fuerunt, ibi: in Christo etiam haec eadem fuisse Isaias ostendit.
His autem videtur obviare quod Beda de timore domini dicit. Hic
movet dubitationem contra determinata: et primo objicit; secundo
solvit, ibi: ad quod dicimus et cetera. Hic quaeruntur sex: 1
utrum dona sint virtutes; 2 de numero donorum; 3 utrum maneant in
patria; 4 quomodo se habeant ad beatitudinem; 5 quomodo se habeant
ad fructus; 6 quomodo se habeant ad petitiones.
|
|
