|
Quaestiuncula 1
1. Ad primum sic proceditur. Videtur, quod non oportebat virgini
salvatoris annuntiari conceptionem. Ipsa enim fidem habebat. Sed
semper ad fidem pertinuit credere incarnationem futuram. Ergo non
oportebat ulterius quod per modum Annuntiationis sibi patefieret.
2. Praeterea, sicut dicit Gregorius, fides non habet meritum cui
humana ratio praebet experimentum. Sed in collocutione Angeli ad
virginem quaedam persuasiva ratiocinatio facta est. Ergo meritum fidei
in ipsa vel evacuavit vel diminuit, quod videtur inconveniens.
3. Praeterea, in his quae sine hominis arbitrio Deus in homine
complet, non requiritur aliquis consensus ex parte hominis. Sed
prophetia praedestinationis est de his quae sine nostro complentur
arbitrio, ut habetur ex Hieronymo in Glossa Matth. 1 super illud:
ecce virgo in utero habebit; cujusmodi dicit esse hanc prophetiam
Isai. 7, 14: ecce virgo concipiet. Ergo non requirebatur
aliquis consensus ex parte virginis, ratione cujus oporteret
Annuntiationem fieri.
1. Sed contra, majoris sapientiae ostensivum est miraculum factum in
conceptione Christi ex virgine quam in conceptione Joannis ex
sterili. Sed conceptio Joannis per Angelum praenuntiata fuit, ne
fortuito, sed ex Dei providentia accidere putaretur. Ergo multo
amplius conceptionem Christi Annuntiatio praecedere debuit.
2. Praeterea, in conceptione Christi est factum quoddam matrimonium
per indivisibilem conjunctionem divinae et humanae naturae. Sed in
matrimonio requiritur consensus, qui per verba nuntiorum et requiritur
et reconciliatur. Ergo et decuit ut Deus per Angelum suum consensum
exquireret virginis, de qua humanam naturam assumeret.
Quaestiuncula 2
1. Ulterius. Videtur, quod Annuntiatio non fuerit per modum
corporalis visionis. Ut enim dicit Augustinus, inter tria visionis
genera, quae sunt corporale, spirituale, et intellectuale,
intellectualis visio est praestantior. Sed quod dignius est, matrem
Dei magis decet. Ergo per intellectualem visionem, et non per
corporalem, facta est Annuntiatio.
2. Praeterea, apparitiones corporales Angelorum eo quod insolitae
sunt, et praeter communem cursum naturae, inter signa et mirabilia
computari possunt. Signa autem data sunt non fidelibus, sed
infidelibus, ut dicit apostolus, 1 Corinth., 14. Cum igitur
beata virgo fidelissima fuerit, non videtur ad eam apparitio corporalis
Angeli fuisse facta.
1. Sed contra, Luc. 1, super illud: quae cum audisset turbata
est, dicit Glossa: trepidare virginum est, et omnem viri ingressum
pavere, omnesque viri affatus vereri. Non autem hoc virginibus
efficitur ex intellectuali consideratione viri vel ex imaginatione, sed
ex corporali aspectu. Ergo Angelus in corporali visione virgini
apparuit et eam collocutus est.
Quaestiuncula 1
Respondeo dicendum ad primam quaestionem, quod congruum fuit virgini
suam conceptionem annuntiari, multis de causis. Primo, quia cum mens
Deo sit vicinior quam corpus, non decebat ut Dei sapientia ejus
uterum inhabitaret sine hoc quod mens ejus cognitione summae sapientiae
resplenderet; et ideo non decuit eam ignorare quod in ea fiebat, sed
oportuit hoc sibi annuntiari. Secundo, quia ipsa futura erat
certissima testis inusitatae conceptionis; unde oportuit quod de tam
magno mysterio per Annuntiationem erudiretur. Tertio, quia Deus non
diligit coacta sed voluntaria servitia, ut qui obsequuntur ex ipso
ministerio mereantur. Unde cum beata virgo singulariter et excellenter
in Dei ministerium eligeretur, quem in utero portavit, lacte aluit,
et brachiis bajulavit, decuit ut consensus ejus Angelo nuntiante
requireretur, quem humiliter praebens, ad obsequium se sedulam et
promptam obtulit dicens: ecce ancilla domini.
Ad primum ergo dicendum, quod non erat determinate sub fide cadens
tempus incarnationis, et per quam virginem hoc esset implendum; unde
de hoc instruenda erat per Annuntiationem. Incarnationem enim futuram
esse, quod antiquorum fidei subjacebat, firmissima fide tenebat.
Ad secundum dicendum, quod allocutio Angeli non ex humana ratione
persuasit, sed ex omnipotentia divina, cui fides maxime innititur:
dixit enim: non erit impossibile apud Deum omne verbum.
Ad tertium dicendum, quod ea de quibus est prophetia praedestinationis
complentur sine nostro arbitrio causante; non tamen oportet quod sine
arbitrio consentiente.
Quaestiuncula 2
Ad secundam quaestionem dicendum, quod convenientissime per corporalem
visionem Annuntiatio facta est. Primo ut Annuntiatio esset certior.
In his enim quae visibiliter cernimus minus decipimur. Secundo,
quia, ut dicit Dionysius in epistola 9 ad Titum, haec est causa
quare nobis divina per corporales figuras proponuntur, ut utraque vita
hominis secundum suam proprietatem divina cognitione illuminetur;
sensitiva scilicet imaginatione figurarum; intellectiva vero
contemplatione spiritualis veritatis. Similiter etiam decuit ut
virginis aspectus uterque suo modo nobilitaretur, interior scilicet per
revelationem tanti mysterii, et exterior per corporalem Angeli
visionem. Tertio, quia Annuntiatio debebat proportionari ei quod
annuntiabatur. Annuntiabatur autem visibilis missio filii Dei in
mundum; unde decenter Angelus nuntians corporali visione apparuit.
Ad primum ergo contra hoc objectum dicendum, quod quamvis
intellectualis visio sit melior corporali, tamen utraque simul
efficacior invenitur quam altera, propter connaturalitatem humanae
cognitionis ad sensum.
Ad secundum dicendum, quod corporalis apparitio ad virginem facta
est, non propter confirmationem fidei, sed propter significationem
mysterii, vel propter dignitatem ipsius, ut sibi singulari modo divina
panderentur.
|
|
