|
Hic ponit peccati progressum: et primo ponit culpam: sordes,
scilicet peccatorum, in pedibus, scilicet in affectibus, quasi ad
progrediendum in peccato, finis, scilicet mortis, vel judicii
divini. Eccli. 7: memorare novissima tua, et in aeternum non
peccabis. Secundo ponit poenam: deposita est, a statu dignitatis,
vehementer, idest in extremam miseriam. Psal. 58: disperde illos
in virtute tua, et depone eos. Tertio exposcit misericordiam: vide,
domine, scilicet misericordiae affectu. Psal. 118: vide
humilitatem meam, et eripe me, quia legem tuam non sum oblitus.
|
|
