|
Hic plangit secundam captivitatem, quae facta est sub Sedecia,
quando universaliter populus captivatus est: et circa hoc tria facit.
Primo plangit obsidionem; secundo captivitatem, ibi, justus est
dominus etc.; tertio famis consumptionem, ibi, vocavi amicos meos.
Circa primum tria facit. Primo ponit defectum amicorum qui adjuvare
debuerant, et prohibere obsidionem: expandit Sion manus suas, quasi
petens auxilium ab Aegyptiis. Infra ult.: Aegypto dedimus manum,
et Assyriis. Vel a Deo. Isa. 1: cum extenderitis manus
vestras, avertam oculos meos. Secundo ponit adventum hostium:
mandavit, juste dispensando, in circuitu, per modum obsidionis,
hostes, Chaldaeos. Isa. 10: contra populum furoris mei mandabo
illi ut auferat spolia. Tertio vilitatem obsessorum: facta est
Jerusalem quasi polluta, ad quam nullus accedit ad defendendum.
Jerem. 2: omnes qui quaerunt eam non deficient.
|
|
