|
Hic ponit poenae universalitatem: et circa hoc tria facit. Primo
ponit poenam omnibus communem: jacuerunt, mortui, vel dejecti,
foris, idest in plateis, vel extra civitatem. Jerem. 51:
collidam in te senem et puerum, juvenem et virginem. Secundo
punientis indignationem, interfecisti, tua auctoritate, quamvis
Chaldaei ministerio. Isa. 63: calcavi eos in furore meo, et
conculcavi eos in ira mea. Tertio excludit miserationem:
percussisti, nec misertus es: Deut. 32: ego occidam, et ego
vivere faciam; percutiam, et ego sanabo. Job 5: percutit manus
ejus, et sanabit; in sex tribulationibus liberabit te, et in septima
non tanget te malum. Hic proponit evadendi impossibilitatem: et circa
hoc tria facit. Primo ponit obsidionem: quasi ad diem solemnem;
idest, sicut ad solemnitates consueverunt Judaei venire, ita nunc te
inspirante venerunt ad obsidendum. Isa. 29: circumdabo quasi
sphaeram in circuitu tuo, et jaciam contra te aggerem, et munimenta
ponam in obsidione tua. Secundo evadendi impossibilitatem: non fuit
qui effugeret. Isa. 41: suscitavi ab Aquilone, et venient a
solis ortu. Tertio comprehensorum destructionem: quos educavi et
enutrivi, inimicus meus consumpsit eos. Baruch 4: nutrivi illos cum
jucunditate.
|
|
