|
Hic post multarum poenarum enumerationem, excludit populi
desperationem. Et dividitur in partes tres. In prima ponit
desperationem provocantia; in secunda accipiendae fiduciae argumenta,
ibi, recordare paupertatis; in tertia, assumpta fiducia, convertit
se ad petendam misericordiam, ibi, scrutemur vias nostras. Circa
primum tria. Primo proponit afflictionem; secundo assumit
reprobationem, ibi, et repulsa est anima mea; tertio concludit
desperationem, ibi, et dixi: periit. Circa primum duo. Primo
ponit afflictionem quam ex percussione manus sustinuerunt; secundo
affligendi modum, ibi, ursus insidians. Circa primum tria. Primo
ponit divinae passionis flagellum; secundo percussionis effectum,
ibi, vetustam fecit pellem meam; tertio excludit evasionis remedium,
ibi, circumaedificavit. Circa primum tria. Primo ponit percutientis
indignationem: ego vir videns paupertatem meam. Loquitur Jeremias in
persona sua, quia etiam cum aliis afflictus fuerat, vel in persona
populi, cujus miseriam suam reputabat. Apoc. 3: nescis quia caecus
es, et pauper, et miser, et miserabilis. Allegorice de Christo et
Ecclesia, moraliter de anima. Secundo ponit consolationis
subtractionem: me minavit et adduxit in tenebras, tribulationum, et
non in lucem, consolationis: quia post flagella non adhibuit
consolationem solito more Job 3: circumdedit me Deus tenebris.
Tertio flagellorum conditionem: tantum in me (morem afflictorum
sequitur, qui solum suas plagas considerant) vertit et convertit,
percutiens, et iterum percutiens. Isa. 8: in manu forti erudivit
me. Et in hoc capitulo tribus clausulis, singulis per ordinem,
praescribitur eadem littera, et aliis tribus singulis sequens.
|
|
