|
Hic ponit expectantis conditionem: et primo quantum ad altitudinem
contemplationis: solitarius, ut non impediatur, tacebit, a
tumultibus cogitationum, et desideriorum: quia per hoc levavit se
supra se, et ad divina consideranda. Oseae 2: ducam eam in
solitudinem, et loquar ad cor ejus. Vel in hoc ostendit expectantis
dejectionem, quia manet ad expectandum: sedebit solitarius et
tacebit, quia abjectus, et levabit superbiendo. Secundo quantum ad
humilitatem locutionis: ponet in pulvere, os suum, humiliter
loquens. Isa. 29: de humo audietur eloquium tuum. Tertio quantum
ad patientiam tribulationis: dabit percutienti se maxillam, paratus
dare. Matth. 5: si quis percusserit te in una maxilla, praebe ei
et alteram. Saturabitur, delectabitur, quasi per hoc veniam
sperans. Rom. 5: non solum autem, sed et gloriamur in
tribulationibus nostris. Isa. 50: corpus meum dedi
percutientibus, et genas meas vellentibus.
|
|
