|
Hic ponit experientiam divinae misericordiae in praesenti: et primo
ponitur ipsius recognitio: misericordiae domini; quasi, non puniens
ac si immisericors, quia citra condignum punivit, non ad nihilum
redigens nos. Jer. 10: corripe me, domine, verumtamen in
judicio, non in furore, ne forte ad nihilum redigas me. Secundo
ponitur hujus a domino approbatio: novi diluculo, idest aperte, ego
dominus. Multa est fides tua, idest Jeremiae, qui inter supplicia
recognoscis beneficia. Matth. 15: magna est fides tua, fiat tibi
sicut vis. Tertio ponit intentam conclusionem: pars mea dominus,
quia ipsum mihi, aliis spretis, in partem elegi. Ps. 15: dominus
pars hereditatis meae, et calicis mei.
|
|
