|
Hic principaliter plangit miseriam obsidionis. Et dividitur in partes
duas. In prima plangit populi miseriam; in secunda arguit
insultantium laetitiam ibi, gaude et laetare, filia Edom. Circa
primum duo. Primo plangit populi afflictionem; secundo resistendi
impotentiam, ibi, cum adhuc subsisteremus, defecerunt oculi nostri.
Prima in duas. In prima plangit populi miseriam in generali; secundo
exequitur per partes, ibi, sed et lamiae nudaverunt. Circa primum
duo. In prima ponit metaphoram; in secunda exponit, ibi, filii
Sion inclyti. Fuerunt Judaei eminentes in tribus. In subtilitate
divinae cognitionis Psalm. 147: non fecit taliter omni nationi,
et judicia sua non manifestavit eis. Ideo dicit, aurum. Prov.
20: est aurum, et multitudo gemmarum, et vas pretiosum labia
scientiae. Et hoc obscuratum est, infidelitatis ignominia. Isa.
5: captivus ductus est populus meus, quia non habuit scientiam.
Eminebant secundo in pulchritudine honestatis. Eccl. 44:
pulchritudinis studium habentes, pacificantes in domibus suis. Et
ideo dicitur, color optimus, quasi mutatus est in nigredinem peccati
et tristitiae. 2 Mach. 3: facies, et color immutatus est.
Tertio eminebant in cultu religionis: ideo dicitur, lapides
sanctuarii dispersi sunt per caput platearum, diversarum gentium. 1
Mach. 4: tulerunt lapides contaminationis in locum immundum.
|
|
