|
1. Ad secundum sic proceditur. Videtur quod mulier non debuit fieri
ex viro. Sexus enim communis est homini et aliis animalibus. Sed in
aliis animalibus feminae non sunt factae ex maribus. Ergo nec in
homine fieri debuit.
2. Praeterea, eorum quae sunt eiusdem speciei, eadem est materia.
Sed mas et femina sunt eiusdem speciei. Cum igitur vir fuerit factus
ex limo terrae, ex eodem debuit fieri femina, et non ex viro.
3. Praeterea, mulier facta est in adiutorium viro ad generationem.
Sed nimia propinquitas reddit personam ad hoc ineptam, unde personae
propinquae a matrimonio excluduntur, ut patet Levit. XVIII.
Ergo mulier non debuit fieri ex viro.
Sed contra est quod dicitur Eccli. XVII, creavit ex ipso,
scilicet viro, adiutorium sibi simile, idest mulierem.
Respondeo dicendum quod conveniens fuit mulierem, in prima rerum
institutione, ex viro formari, magis quam in aliis animalibus. Primo
quidem, ut in hoc quaedam dignitas primo homini servaretur, ut,
secundum Dei similitudinem, esset ipse principium totius suae
speciei, sicut Deus est principium totius universi. Unde et Paulus
dicit, Act. XVII, quod Deus fecit ex uno omne genus hominum.
Secundo, ut vir magis diligeret mulierem, et ei inseparabilius
inhaereret, dum cognosceret eam ex se esse productam. Unde dicitur
Gen. II, de viro sumpta est, quamobrem relinquet homo patrem et
matrem, et adhaerebit uxori suae. Et hoc maxime necessarium fuit in
specie humana, in qua mas et femina commanent per totam vitam, quod
non contingit in aliis animalibus. Tertio quia, ut philosophus dicit
in VIII Ethic., mas et femina coniunguntur in hominibus non solum
propter necessitatem generationis, ut in aliis animalibus; sed etiam
propter domesticam vitam, in qua sunt alia opera viri et feminae, et
in qua vir est caput mulieris. Unde convenienter ex viro formata est
femina, sicut ex suo principio. Quarto est ratio sacramentalis;
figuratur enim per hoc quod Ecclesia a Christo sumit principium.
Unde apostolus dicit, ad Ephes. V, sacramentum hoc magnum est,
ego autem dico in Christo et in Ecclesia.
Et per hoc patet responsio ad primum.
Ad secundum dicendum quod materia est ex qua aliquid fit. Natura
autem creata habet determinatum principium; et, cum sit determinata ad
unum, etiam habet determinatum processum, unde ex determinata materia
producit aliquid in determinata specie. Sed virtus divina, cum sit
infinita, potest idem secundum speciem ex quacumque materia facere;
sicut virum ex limo terrae, et mulierem ex viro.
Ad tertium dicendum quod ex naturali generatione contrahitur quaedam
propinquitas quae matrimonium impedit. Sed mulier non est producta a
viro per naturalem generationem, sed sola virtute divina, unde Eva
non dicitur filia Adae. Et propter hoc, ratio non sequitur.
|
|
