|
Consequenter, post virtutes theologicas, primo considerandum est,
circa virtutes cardinales, de prudentia. Et primo, de prudentia
secundum se; secundo, de partibus eius; tertio, de dono ei
correspondente; quarto, de vitiis oppositis; quinto, de praeceptis
ad hoc pertinentibus. Circa primum quaeruntur sexdecim. Primo,
utrum prudentia sit in voluntate, vel in ratione. Secundo, si est in
ratione, utrum in practica tantum, vel etiam in speculativa.
Tertio, utrum sit cognoscitiva singularium. Quarto, utrum sit
virtus. Quinto, utrum sit virtus specialis. Sexto, utrum
praestituat finem virtutibus moralibus. Septimo, utrum constituat
medium in eis. Octavo, utrum praecipere sit proprius actus eius.
Nono, utrum sollicitudo vel vigilantia pertineat ad prudentiam.
Decimo, utrum prudentia se extendat ad regimen multitudinis.
Undecimo, utrum prudentia quae est respectu boni proprii sit eadem
specie cum ea quae se extendit ad bonum commune duodecimo, utrum
prudentia sit in subditis, an solum in principibus. Tertiodecimo,
utrum inveniatur in malis. Quartodecimo, utrum inveniatur in omnibus
bonis. Quintodecimo, utrum insit nobis a natura. Sextodecimo,
utrum perdatur per oblivionem.
|
|
