|
Deinde considerandum est de vitiis oppositis commutativae iustitiae
quae consistunt in verbis in quibus laeditur proximus. Et primo, de
his quae pertinent ad iudicium; secundo, de nocumentis verborum quae
fiunt extra iudicium. Circa primum quinque consideranda occurrunt,
primo quidem, de iniustitia iudicis in iudicando; secundo, de
iniustitia accusatoris in accusando; tertio, de iniustitia ex parte
rei in sua defensione; quarto, de iniustitia testis in testificando;
quinto, de iniustitia advocati in patrocinando. Circa primum
quaeruntur quatuor. Primo, utrum aliquis possit iuste iudicare eum
qui non est sibi subditus. Secundo, utrum liceat iudicium ferre
contra veritatem quam novit, propter ea quae sibi proponuntur.
Tertio, utrum iudex possit aliquem iuste condemnare non accusatum.
Quarto, utrum licite possit poenam relaxare.
|
|
